رد.اين اتومبيل در نمايشگاهي در شهر تورين به نمايش گذاشته شد و از سال 1964 توليد آن آغاز گشت. كمپاني در سال 1963 تمام قطعات مورد نياز اتومبيلهايش را در داخل كارخانه خود توليد ميكرد.
در سال 1964 Lamborghini گيرباكس پنج دنده ZF را ارائه نمود كه اين گيرباكس يكي از بهترين گيرباكس هاي ساخته شده تا آن زمان محسوب ميشود.
در نوامبر 1965مدل Miura P-400 در شهر تورين ساخته شد و اين اتومبيل با يك مدل به نام 400-Gt با حجم موتور 4000cc پشتيباني شد.در اين زمان لامبورگيني به عنوان يك رقيب بسيار جدي براي كمپاني Ferrari مطرح بود.
اتومبيل Marzal با يك موتور شش سيلند به حجم 2000cc در سال 1967 ساخته شد.اگر چه اين مدل در تعداد انبوه توليد نشد اما راه را براي توليد مدل Espada كه يك اتومبيل 4 سرنشينه بود هموار كرد و اين اتومبيل در سال 1968 به بازار عرضه شد و در سال 1970 مدل Jarama جايگزين اين اتومبيل گشت.
در سال 1971 V8 Urraco با حجم 2500cc اولين اتومبيلي بود كه لامبورگيني براي ورود به بازار اتومبيلهاي اسپورت كوچك توليد كرد.اما اين اتومبيل جذابيتي مانند ديگر محصولات اين شركت نداشت.
يكي از مدلهاي موفق و بسيار سريع Lamborghini به نام That's it در سال 1973 به بازار عرضه شد.در سال 1972 Ferrucio Lamborghini تصميم گرفت تا خود را بازنشسته كند و كنترل كمپاني خود را به Georgs Henry Rosetti سپرد. بعدها Rosetti قسمتي از كمپاني را به يكي از دوستان خود به نام Leimer واگذار كرد.
كمپاني به علت نوسانات اقتصادي موجود در ايتاليا دچار مشكلات مالي شد و مجبور به ساخت اتومبيل براي ديگر كارخانه ها گرديد.از اين سري اتومبيل ها مي توان به مدل اسپورت M1 اشاره كرد كه به سفارش شركت BMW ساخته شد.
در سال 1981 مدل Jalpa با حجم موتور 3500cc ارائه شد.در سال 1985 موتوري با حجم 5200cc و قدرت 455hp توسط اين كمپاني به بازار عرضه شد.موضوع قابل توجه در اين موتور وجود 4 سوپاپ در هر سيلندر بود.
اين كمپاني بعدها تحت نظر Chrysler در آمد و توليدات خود را با عرضه اتومبيل LM002 كه يك موفقيت بزرگ بود ادامه داد.
از ديگر اتومبيلهاي آن ميتوان به مدل Diablo با حجم موتوري معادل 5700cc و قدرتي در حدود 492bhp اشاره كرد.
توليد اتومبيلهاي رويايي اين شركت از 350 دستگاه در سال 1989 به 2500 دستگاه در سال 1994 رسيد.اين كمپاني همچنان يكي از بهترين توليد كنندگان اتومبيلهاي اسپورت در جهان است.
  تاریخچه بوگاتی

در سنين جواني Ettore Bugati استعداد قابل توجهي در طراحي اتومبيل از خود نشان داد.او در سال 1881 در شهر ميلان ايتاليا به دنيا آمد.وي در سن 18 سالگي با اتومبيل 2 سيلند خود در مسابقه اي پيروز Ùˆ 2 سال بعد موفق به ساخت 4 سيلندر شد.او به عنوان طراح براي چندين شركت از جمله Deutz كار كرد Ùˆ بخاطر طراحي Ùˆ ساخت اتومبيلي كوچك با موتور 4 سيلند 1208cc در خانه خود مشهور شد.طرح اين اتومبيل پايه Ùˆ زير بنايي شد براي ساخت اتومبيلي كه در سال 1910 به بازار عرضه شد.در آن سال 5 دستگاه اتومبيل BugattŒÙ„Ù‡ تشریفاتی مختص قشر مرفه نبود بلکه وسیله ای برای همه اقشار بود.
در سال 1926 بود که واحد دوچرخه پژو از شرکت مادر خود جدا شد و سایکل پژو را تشکیل داد.
 Ø³Ø§Ù„ 1929 سالی بود Ú©Ù‡ Ù¾Ú˜ÙˆÛŒ Ú©Ù‡ ما امروز Ù…ÛŒ بینیم Ø´Ú©Ù„ گرفت؛ در این سال بود Ú©Ù‡ Ù¾Ú˜Ùˆ 201 تولید شد. در واقع در این سال Ù¾Ú˜Ùˆ نامگذاری خودروهایش به طریقی Ú©Ù‡ امروزه Ù…ÛŒ بینیم را آغاز کرد؛ نامگذاری با سه رقم Ú©Ù‡ رقم میانی صفر است. این خودرو اولین خودروی تولید انبوه Ù¾Ú˜Ùˆ Ùˆ با سیستم تعلیق مستقل جلو بود. مدت زیادی از این شکوفایی Ù¾Ú˜Ùˆ نگذشته بود Ú©Ù‡ دوران رکود(دهه 30 میلادی) آغاز شد Ùˆ شرکت Ù¾Ú˜Ùˆ افولی پیدا کرد اما توانست از این بحران جان سالم بدر ببرد. در سال 1933 Ù¾Ú˜Ùˆ در اقدامی برای احیای خود خودرویی با ایرودینامیک بالا، سقف هاردتاپ جمع شونده بسان آنچه ما در فورد اسکای لاینر Ùˆ مرسدسهای امروزی Ù…ÛŒ بینیم را معرفی کرد.
 Ø¨Ø¹Ø¯ از آن Ù¾Ú˜Ùˆ دوباره با جنگ جهانی دوم مواجه شد Ùˆ مجبور شد کامیون Ùˆ ون برای جنگ آلمانها تولید کند. اما درسال 1948 شرکت کار خود را با تولید Ù¾Ú˜Ùˆ 203 آغاز کرد. بعد از آن مدلهای بسیاری با همکاری شرکت طراحی ایتالیایی پنین فارینا عرضه کرد. درسال 1958 شرکت فروش محصولات خود را در ایتالیا آغاز کرد Ùˆ مانند بسیاری از خودروسازان اروپایی همکاری با شرکتهای دیگر افزایش یافت؛ از سال 1966 با رنو Ùˆ از سال 1972 با ولوو همکاری را آغاز کرد.
 Ø¯Ø±Ø³Ø§Ù„ 1974 Ù¾Ú˜Ùˆ 30 درصد سهم سیتروئن Ùˆ در سال 1976 Ú©Ù„ این شرکت را خریداری کرد. در این زمان بسیاری از طرفداران سیتروئن اعتراض کردند Ú©Ù‡ با این کار ابداعات Ùˆ پیشرفتهای افسانه ای این شرکت افول Ù…ÛŒ کند. در نتیجه شرکت ادغام شده به نام Ù¾Ú˜Ùˆ سیتروئن نامگذاری شد Ú©Ù‡ برندهای هر شرکت حفظ Ù…ÛŒ شود اما از لحاظ منابع فنی Ùˆ تکنولوژی از یک دیگر بهره مند Ù…ÛŒ شوند. در سال 1978 این شرکت واحد اروپایی کرایسلر را به دلیل بحرانهای ایجاد شده در این شرکت از آن خود کرد. این شرکت خریداری شده بسیار فرسوده Ùˆ مدلهایش قدیمی بود Ùˆ در واقع این سرمایه گذاری مشکلات مالی بسیاری برای Ù¾Ú˜Ùˆ سیتروئن ایجاد کرد. در اوایل دهه 80 میلادی Ù¾Ú˜Ùˆ مارک تالبوت را احیا کرد تا بتواند کرایسلر را بفروشد.
 Ø¯Ø± سال 1983 Ù¾Ú˜ÙˆÛŒ محبوب Ùˆ موفق 205 عرضه شد تا تحولی بنیادی ایجاد کند Ùˆ در ادامه آن تعداد بسیاری از خودروهای موفق عرضه شدند. فروش این شرکت در ایالات متحده با مدلهای 405 Ùˆ 505 به 4261 دستگاه در سال 1990 میلادی رسید Ùˆ فروش 2240 دستگاه در جولای 1991 شرکت را بعد از 33 سال به نقطه اوج خود رساند.

شرکت در مسابقات
Ù¾Ú˜Ùˆ موفقیتهای بسیاری در رالی های بین المللی کسب کرده است. Ù¾Ú˜Ùˆ 504ØŒ Ù¾Ú˜Ùˆ 205 توربوشارژر دار Ùˆ اخیرا Ù¾Ú˜Ùˆ 206 خودروهایی هستند Ú©Ù‡ برای این شرکت موفقیت کسب کردند. در حال حاضر Ù¾Ú˜Ùˆ 307 برای رالی های بین المللی این شرکت استفاده Ù…ÛŒ شود. Ù¾Ú˜Ùˆ در سالهای 1987تا 1990 بطور مداوم در رالی معروف پاریس داکار قهرمان شده است. همچنین Ù¾Ú˜Ùˆ تامین موتورهای مسابقات فرمول1 در سال های 1998ØŒ 1999 Ùˆ 2000 عهده دار شده است. 
نامگذاری مدلهای پژو
Ù¾Ú˜Ùˆ در نامگذاری مدلهایش سبک خاصی دارد Ùˆ از فرمول X0Y استفاده Ù…ÛŒ کند. X  برای نشان دادن سایز خودرو Ùˆ Y برای سال تولید خودرو بکار Ù…ÛŒ رود؛ یعنی هرچه رقم بالاتر باشد مدل خودرو جدید تر است. در نتیجه Ù¾Ú˜Ùˆ 406 بزرگتر Ùˆ جدید تر از 305 است. البته این قاعده نامگذاری استثناهایی نیز دارد. برای مثال Ù¾Ú˜Ùˆ 309 پیش از Ù¾Ú˜Ùˆ 306 تولید شده است. نمونه دیگر Ù¾Ú˜Ùˆ 206 SW است Ú©Ù‡ اندازه ای در حدود یک Ù¾Ú˜Ùˆ 40Y دارد.
 Ø§ÛŒÙ† رویه نامگذاری در سال 1929 با عرضه مدل 201 آغاز شد. تمام مدلهای 101 تا 909 این شرکت به عنوان نامهای تجاری مختص Ù¾Ú˜Ùˆ ثبت شده اند. اما شرکتهای دیگر نیز محصولاتی با نامهایی مشابه محصولات این شرکت داشتند Ú©Ù‡ برخی از آنها  مانند پورشه 901 ( به 911 معروف) تغییر نام دادند Ùˆ برخی دیگر مانند مدلهایی از فراری همان نام خود را حفظ کردند. جالب آنکه وجود 0 در وسط نامهای این مدلهای فلسفه ای خاص دارد. این صفر نشان دهنده عددی است Ú©Ù‡ برروی یک صفحه در جلوی خودروهای اولیه این شرکت ظاهر Ù…ÛŒ شدند Ùˆ سوراخ هندل این خودروها با این صفر یکجا قرار Ù…ÛŒ گرفت.
البته Ù¾Ú˜Ùˆ قصد دارد Ú©Ù‡ نامگذاری با چهار رقم (دو  صفر در وسط) را در آینده در پیش گیرد Ùˆ این کار را با نامگذاری مدل مفهومی خود به نام 4002 آغاز کرد.
در زیر لیستی از خودروهای این شرکت از آغاز تا کنون آورده شده است:
104, 106, 107
201, 202, 203, 204, 205, 206, 207
301, 302, 304, 305, 306, 307, 309
401, 402, 403, 404, 405, 406, 407
504, 505
601, 604, 605, 607
806, 807
905, 907
1007
4002
برخی از مدلهای این شرکت که با کلمه ای خاص نامگذاری شده اند از قرار زیر است:
Boxer
Expert
Partner
Quark

  تاریخچه پیدایش رنو

چه کسی فکر می کرد از نتیجه یک آزمایشی که در خیابان مون مارتو پاریس رخ داد به پیدایش یک کمپانی جدید در صنعت خودرو سازی منجر بشود.
در تاریخ 24 دسامبر 1898 حرکت یک اتومبیلی بنام Vaiturett که دارای موتوری به حجم 270 سی سی که می توانست 1.75 اسب بخار را تولید کند و توسط یک گیربکس 3 سرعته با سرعت 30 کیلومتر در ساعت حرکت کند باعث شد تا کمپانی رنو ایجاد شود و در اصل این اولین تولید کمپانی رنو بود.
در روز اول اکتبر 1898 برادران رنو ( لوییس، فرناندو، مارسل )  کمپانی Renault Freres یا همان برادران رنو را در اطراف پاریس در محلی بنام پولون بیانکو تاسیس کردند Ùˆ این اولین کمپانی رنو بود Ùˆ توانستند گام بزرگی را در صنعت خودرو سازی فرانسه ایجاد  کنند.
کمپانی شروع کار خود را با 2 مدل آغاز نمود مدل اول که همان uaiturette معروف بود و مدل دوم که بر گرفته از همان مدل اول بود با این تفاوت که حجم موتور آن از 270 سی سی به 450 سی سی افزایش پیدا کرده بود.
کمپانی با شناختی که از خود ایجاد کرده بود توانست شبکه های فروش خود را در سراسر دنیا گسترش دهد و همه روزه به تعداد هواداران خود اضافه کند.
مارسل رنو در 24 می سال 1903 جهان را بدر1ود گفت و سهم او در اختیار برادرش لوییس قرار گرفت.
در سال 1908 لوییس سهم فرناندو را خریداری کرد و این موضوع باعث شد تا رنو به نام جدیدی ارائه شود Societe des Automobiles Reanult و بعد از این فرناندو در 23 مارس 1909 در گذشت.
در سال های بعد رنو با ساختن تاکسی برای شهر پاریس از محبوبیت خاصی برخوردار شد  Ùˆ بعدها با همکاری هایی Ú©Ù‡ بین شرکت رنو Ùˆ فورد ایجاد شد شروع به ساخت خودروهای تشریفاتی کرد Ùˆ تا حدودی نیز موفق شد.
رنو علاوه بر تولید اتومبیل در زمینه های دیگری نیز فعالیت خود را آغاز کرد از جمله ساختن موتورهای کشتی، تراکتور و ماشین آلات صنعتی.
رنو در صنعت نظامی هم شروع به کار کرد در جنگ جهانی اول اولین توپ جنگی خود را ساخت و بعد از آن اقدام به ساخت اولین تانک خود بنام FT17 کرد.
کمپانی برای بهبود بخشیدن به کیفیت ساخت شروع به ایجاد کمپانی های برای تولید قطعات خود نمود که از جمله آنها می توان به کمپانی SAFE کرد که با موفقیت آنها در این زمینه باعث ایجاد کمپانی دیگر قطعات شد.
از سال 1939 تا 1945 کمپانی دچار ضعفهای شدیدی شد از طرفی بمباران های جنگ جهانی دوم که خسارتهای زیادی را بجا آورد و از طرف دیگر دستگیری لوییس رنو به جرم همکاری با دشمن و مرگ وی در 24 اکتبر 1944 همگی دست به دست هم داده بودند تا کمپانی رنو را نابود کنند اما سرانجام در سال 1945 دولت فرانسه رنو را به یک کمپانی ملی تبدیل کرد و این بار نیز با نام جدیدی ارائه شد
des usine Reanult Rgie Nationale رنو با ملی شدن خود توانست گامهای بزرگتری را در صنعت بردارد و به هدفهای بزرگتری دست پیدا کند.
در حال حاضر 109 سال از تاسیس این کمپانی عظیم می گذرد و توانسته با ایجاد روابط همکاری با شرکت های بزرگ خودرو سازی و صنعتی در دنیا خود را علاوه بر جامعه فرانسوی در جوامع دیگر دنیا نیز از محبوبیت خاصی برخوردار کند و آن را به عنوان یک شاهکار فرانسوی تبدیل کند.
امروزه کمپانی رنو نه تنها به عنوان یک خودرو ساز بزرگ بلکه به عنوان یک قطب صنعتی بزرگ در دنیا بشمار می آید.

  تاریخچه فولکس قورباغه ای، آرزوی هیتلر!

تاریخچه فولکس بیتل (beetle به معنای سوسک که در آلمانی به آن Kaefer گفته می شود) یا بقول ایرانی ها فولکس قورباغه ای به قبل از جنگ جهانی دوم در آلمان برمی گردد. آن هنگام که فردیناند پورشه (Ferdinand Porsche) در این فکر بود تا به تولید انبوه اتومبیلی بپردازد که قشر متوسط آلمان هم بتوانند آن را خریداری کنند.


او فکرش را با آدولف هیتلر (Adolf Hitler)، جوانی که حتی رانندگی کردن نمی دانست ولی از علاقمندان جدی اتومبیل بود در میان گذاشت. هیتلر از مدت ها قبل - سال 1923 - با خواندن زندگینامه هنری فورد (Henry Ford) در زندان به شدت تحت تاثیر او و تولیدات شرکت فورد بود.

فردیناند پورشه پیش از این روی یک سری اتومبیل کوچک کار کرده بود. هدف او از اینکار آزمایش قطعاتی بود که قرار است بعد ها در اتومبیل مورد علاقه اش بکار برده شود. یک نمونه ساخته شده از این اتومبیل ها مدل 32 NSU در سال 1934 بود که چهار سیلندر داشت و موتورش در قسمت عقب ماشین بود و تا حدودی شبیه فولکس قورباقه ای امروزی کار می کرد.

فوریه سال 1933 هیتلر صدر اعظم آلمان شد و در نمایشگاه اتومبیل برلین تصمیم خود را برای تولید ماشین در آلمان اعلام کرد. یک سال بعد در نمایشگاهی توضیح داد که دولتش از تولید یک اتومبیلمردمی حمایت خواهد کرد.

تحت تاثیر قابلیت های طراحی پورشه، هیتلر طراحی اولیه اتومبیل مورد نظر خود را به او داد، هدف آن بود که اتومبیل بتواند دو بزرگسال و سه کودک را با سرعت شصت کیلومتر در ساعت و با مصرفی در حدود 33 مایل بر گالن حمل کند. قیمت این ماشین نباید بیش از قیمت یک موتور سیکلت، یعنی حدود 1000 مارک (Reichmark) در می آمد.

پورشه مطمئن نبود که قیمت تمام شده این ماشین را بتوان واقعا تا این اندازه پایین آورد، اما به هر حال این پروژه را قبول کرد. نام این پروژه مدل 60 بود و به دلیل محدودیت زمانی در ساخت آن از همان اجزاء و طراحی NSU استفاده شد.
هیتلر به هنگام بازدید از کارخانه KdF-Stadt

اواخر 1935 اولین نمونه ساخته شده از این ماشین در دو مدل V1 و V2 - که کروکی بود و سقفی قابل باز و بسته شدن داشت - در خیابانها مشاهده می شد. بدنه آنها متشکل از آلومینیومی بود که روی چوب پرس شده بود. اما در سال 1936 بدنه استیل و یک موتور با حجم 984 سی سی و قدرت 22 اسب بخار که حداکثر سرعت آن 65 مایل بر ساعت بود جایگزین بدنه و موتور مدلهای قبلی شد.

مدل 30 ، نمونه ساخته شده بعدی بود که توسط دیملر بنز (Daimler-Benz) ساخته شد. هر چند او معتقد بود شهرت و اعتبار نامش با ساخت چنین ماشین ارزان قیمتی ممکن است به خطر بیفتد و به همین دلیل برای ساخت آن خیلی مشتاق نبود.

ماشین ساخته شده توسط دیملر بنز در سربازخانه های نیروهای SS در نزدیکی شهر اشتودگارت (Stuttgart) تست شد و حدود 200 سرباز با آن رانندگی کردند، تا زمانی که تمام اشکالات داخلی آن رفع شد. در این مدت پورشه به منظور آشنایی با روش های جدیدی که در ساخت ماشین استفاده می شد به آمریکا رفت و تعدادی از مهندسان مهاجر آلمانی را که در کارخانه های آمریکایی کار می کردند، استخدام کرد.

در سال 1937 از کارخانه اصلی که درشهر اشتودگارت بود درخواست شد تا تعداد سی عدد اتومبیل برای ارسال به فستیوال ها و نمایشگاه های مختلف بسازد. آنها می خواستند از این طریق توجه عموم مردم آلمان برای خرید این ماشین را جلب کند. هیتلر همچنین یک طرح پس انداز به مردم ارائه کرد، در این طرح عموم مردم می توانستند تمبر جمع کنند و به جای پول ماشین به دولت بدهند.

در ماه مه 1938، طی مراسم جشنی با حضور جمعیتی هفتاد هزارنفری از مردم و 150 خبرنگار، هیتلر کارخانه جدید ساخت این ماشین را افتتاح کرد. او اعلام کرد که مدل این ماشین بنام 'KdF-Wagen' یا Wagen Strength through joy است. شهری که کارخانه این اتومبیل در آن واقع بود به حمایت از کارخانه، کی دی اف اشتاد (KdF-Stadt) نام گرفت. تولید این کارخانه از سپتامبر 1939 آغاز شد، همان ماهی که جنگ جهانی دوم آغاز شد و هیچ یک از هزاران نفری که تمبر جمع آوری کرده بودند صاحب ماشین نشدند. مدل سال 1949 کمپانی Kamrmann

در زمان جنگ، KdF-Wagen تبدیل به وسیله نقلیه نظامی شد و Kubelwagen (کوبل واگن) نام گرفت که یک ماشین تست شده با بدنه ای بسیار محکم بود و بعدها موتور آن برای استفاده در ماشین های دیگر توسعه داده شد.


در سال 1942، Kubelwagen با Schwimmwagen که یک وسیله نقلیه چهار چرخ بود که هم در خشکی و هم در آب حرکت می کرد، ادغام شد. در سال 1943 بیش از دوازده هزار نفر از زندانیان در این کارخانه کار می کردند که در آن زمان تقریبا کارش تعمیر هواپیما بود. پس از آن نیز در این کارخانه تا پایان جنگ بمب های دور برد ساخته می شد که سرانجام توسط نیروهای آمریکایی تخریب شد.

بالاخره جنگ به پایان رسید و در سال 1945 هیتلر خودکشی کرد. آلمان به چند بخش تقسیم شد و کارخانه KdF در بخشی که تحت کنترل انگلیس ها بود قرار گرفت. کارخانه مذکور، به منظور حمل و نقل نیروهای اشغالی شروع به ساخت مجدد فولکس قورباغه ای (beetle) کرد. نام شهری که کارخانه در آن قرار داشت به ولفزبورگ (Wolfsburg) و نام کارخانه به 'Wolfsburg Motor Works' تبدیل شد.

تا سال 1946 تنها از قطعات قابل دسترس و موجود در انبار برای ساخت ماشین ها استفاده می شد. پس از آن به تدریج تولیدات کارخانه به هزار عدد در ماه رسید. در این سال دو مدل مخصوص ماشین ساخته شد که یکی از آنها Radclyffe بود، ماشینی دو نفره برای رفت و آمد کلنل Charles Radclyffe در تابستان 1946 و دیگری ماشینی چهار نفره بود که برای رفت و آمد شخصی Ivan Hirst استفاده می شد.


انواع مدل کارخانه Hebmüller در سال 1949

در سال 1948 بعد ازاینکه هینز نوردهوف (Heinz Nordhoff) به عنوان مدیر کمپانی فولکس واگن منصوب شد، تصمیم گرفت کمپانی را توسعه دهد و در این راستا دو کارخانه برای تولید نمونه هایی با سقف متحرک (کروکی) فولکس قورباغه ای در نظر گرفته شدند. یکی از آنها کارمان (Karmann) برای ساخت نمونه چهار نفره و هبمولر (Hebmüller) برای نمونه های دو نفره در نظر گرفته شد. کاپوت و پنجره ها در هر دو یک شکل بودند و مدل های ساخته شده توسط فولکس واگن تست و تایید می شد.


تا اخر سال 1949 تعداد 358 نمونه کروک دار دو نفره و 364 نمونه چهار نفره ساخته شده بود. در23 جولای همان سال کارخانه Hebmüller دچار حریق شد، با وجود خسارات بسیار پس از چهار هفته به کمک کارگران، مجددآ شروع به کار کرد. اما خط تولید کند پیش می رفت بطوریکه در سال 1950 فقط 319 اتومبیل ساخته شد در حالیکه درهمان زمان تعداد تولیدات Karmann به 2679 رسیده بود. سرانجام در سال 1952 خط تولید آن به کارخانه Karmann منتقل شد.

فولکس واگن ادعای فروش 696 مدل Hebmüller از 750 ماشین تولید شده را کرد. کارخانه Wolfsburg تا سال 1978 به تولید خود ادامه داد. در سال 1971 با ساخت Super Beetle تغییر بزرگی بوجود آمد (از انواع قدیمی که هم اکنون در برخی شهر های ایران هم مشاهده می شود). در این مدل جدید جای باک بنزین و لاستیک زاپاس عوض شده بود، پس از آن مدل 1302S از Super Beetle که دارای موتور 1600 سی سی و قدرت 50 اسب بخار بود نیز به بازار آمد.

در 17 فوریه 1972، بالاخره فولکس قورباغه ای از مدل T کمپانی فورد که عنوان محبوب ترین اتومبیل را بخود اختصاص داده بود، پیشی گرفت. آخرین تولیدات آلمانی این ماشین در ژانویه سال 1978 بود. پس از آن در پوابلای (Puebla) مکزیک در کارخانه ای که در سال 1954 ساخته شده بود، تولید آن ادامه پیدا کرد. در ماه مه سال 1981 تعداد بیست میلیون beetle در مکزیک ساخته شد و برای فروش به اروپا صادر شد.
تاریخچه کمپانی RUF
RUF نام کمپانی اتومبیل سازی آلمانی ای Ù…ÛŒ باشد Ú©Ù‡ اتومبیل هایش را بر پایه شاسی های مارک نشده کمپانی Porsche طراحی Ùˆ تولید Ù…ÛŒ کند. پس از طراحی یک شاسی جدید توسط  PorscheØŒ Ruf با استفاده از آن یک اتومبیل مستقل با استفاده از قطعات تولید خود طراحی کرده Ùˆ به همین دلیل ( تولید قطعات به وسیله RUF ) دولت آلمان RUF را یک کمپانی مستقل اتومبیل سازی Ù…ÛŒ شناسد.
Ruf در سال 1939 به وسیله Alois RUF  تاسیس گردید Ú©Ù‡ در اوایل کار او تنها صاحب یک مرکز سرویس اتومبیل بود Ú©Ù‡ بعدها یک پمپ بنزین نیز به آن اضافه کرد. کمپانی از دهه 40 شروع به طراحی اتومبیل به وسیله مهندسان خود کرده Ùˆ در 1955 اولین اتوبوس تور خود را تولید کرد. موفقیت فروش این اتوبوس، کمپانی را به سوی تولید انبوه Ùˆ طراحی دوباره اتوبوس راهنمایی کرد. تجارت Ùˆ شغل آقای RUF تاثیر مستقیمی بر روی پسر ÙˆÛŒ گذاشت، به طوری Ú©Ù‡ RUF جوان در 1960 شروع به تعمیر Ùˆ باز سازی اتومبیل های پورشه در خارج از کارخانه پدرش کرد. پس از در گذشت آقای Alois در سال 1974ØŒ پسر ÙˆÛŒ کنترل کمپانی را در دست گرفت Ùˆ تصمیم به تغییر راه کار کمپانی از تولید اتوبوس Ùˆ تعمیرات Ùˆ پمپ بنزین به همکاری با کمپانی پورشه گرفت تا اینکه یک سال بعد، یعنی در سال 1975 RUF اولین پورشه تیونینگ شده را به بازار عرضه کرد.
کمپانی RUF اولین اتومبیل که کاملا توسط کمپانی طراحی و تولید شده بود را در سال 1977 یعنی Porsche 930 را به بازار عرضه کرد و در سال بعد کمپانی اولین اتومبیل غیر توربو خود را با تنفس طبیعی، یک 911 را با 217 اسب بخار طراحی و تولید کرد.
این کمپانی تا امروز نیز رشد روزافزونی داشته است به طوری که تا سال 2006 نزدیک به 10 محصول به بازار عرضه کرده است.
تاریخچه پونتیاک
هنگامي كه چند عقاب آتشين با هم در خيابان ظاهر مي شوند زمين شروع به لرزيدن مي كند و عقاب ها در رده بندي جانوري از راسته Falconifolmes هستند ولي اين عقاب ها از راسته اي متفاوت به نام پونتياك بودند. اين پرندگان هنگامي كه در سطح خيابانهاي شهر به پرواز در آمدند با غرش مهيب خود لرزه بر اندام رهگذران انداختند.(It goes with out saying)
پونتياك در سال 1967 بعد از موفقيت فورد و شورولت در عرضه مدل هاي اسپرت دوست داشتني ( موستانگ و كامارو ) به ساخت يك مدل جديد به نام « فايربرد» Firebird ( پرنده آتشين ) دست زد. پرنده آتشين از دو نوع موتور 6 و 8 سيلندر استفاده مي كرد. از شاسي و بسياري از قطعات كامارو بهره مي برد. اين مدل تا سال 1969 روي خط توليد بود ، اما در سال 1970 كه نسل دوم اين مدل به بازار آمد با خود موجي از هيجان را در بين عاشقان سرعت به ارمغان آورد.
بر خلاف نسل اول كه داراي 4 چراغ در جلو بود ، اين نسل دو چراغ داشت. در طراحي ابتدايي ، اين اتومبيل فاقد سپر و دو ورودي هوا در جلوي اتومبيل حالتي خشن به آن بخشيده بود. اين خودرو در چندين نوع مختلف قابل سفارش بود كه در ساده ترين حالت يك موتور 6 سيلندر خطي 250 اينچ مكعبي و 155 اسب بخار قدرت داشت ، بر روي آن نصب مي گرديد. اين موتور ساخت شورولت بود ، اما بيشتر خريداران ترجيح مي دادند لذت رانندگي را با موتورهاي 8 سيلندر قوي تر تجربه كنند. از اين سري Firebird Espirit در رده ساده ترين اين مجموعه بود و از موتور V8/350 با قدرت 255 اسب بخار بهره مند بود. اگر خريدار پول بيشتري هزينه مي كرد مي توانست مدل Formula Firebird كه از يك موتور V8/400 با قدرت 335 اسب بخار استفاده مي كرد را انتخاب كند ، طبيعي بود كه خريدار اين مدل بخواهد اتومبيل او در ظاهر نيز تفاوت هايي با مدل هاي ارزان تر داشته باشد. به همين دليل پونتياك در روي در موتور ( كاپوت ) آن دو ورودي هواي باريك را تبيه كرد كه زيبايي اش را دو چندان مي نمود. در بالاي ليست انتخاب هاي خريداران نام يك مدل استثنائي هم به چشم مي خورد و آن Trans AM Firebird بود كه خود داراي قابليت سفارش چندين موتور از انواع V8/400 را داشت.
اين موتورها كه قدرت هايي به ميزان 345 ، 370 و 500 اسب بخار داشتند ، عطش سرعت طرفداران را به خوبي فرو مي نشاندند.
در سال 1971 اين مدل ها با تغييرات اندكي به بازار عرضه شدند . از جمله تغييرات آنها مي توان به كاربرد صندلي هايي جديد در اين مدل ها اشاره كرد.
در اين سال يك انتخاب جديد هم به ليست انتخاب ها اضافه گرديد كه يك موتور V8/400 با قدرت 300 اسب بخار را شامل مي شد.
دو موتور V8/445 به قدرت هاي 325 ، 335 اسب بخار هم در اختيار قرار گرفتند كه البته مخصوص مدل Trans AM Firebird بودند. اين مدل همانند سال گذشته از دو ورودي هوا روي گلگيرهاي بغل و يك برجستگي بزرگ در بالاي كاپوت بهره مي برد.
سال 1972 بدترين سال براي Firebird بود ، به طوري كه اعتصاب كاركنان جنرال موتورز كه مدت 174 روز به طول انجاميد ، توليد آن را كاهش داد. در اين سال رينگ هاي كاملا جديد كه از اشكال شش گوش شبيه لانه زنبور تشكيل شده بود به بازار آمد.
در سال 1973 مدل هاي مختلف اتومبيل هاي آمريكايي شروع به كوچك شدن نمودند و دليل آن هم بالا رفتن قيمت نفت بود. در اين سال پونتياك تغييرات مختصري در قسمت جلويي اين مدلها ايجاد كرد ولي موتورها نسبت به سال هاي قبل ضعيف تر شدند. در سال هاي تاريك دهه 70 در حالي كه اتومبيل هاي آمريكايي به سوي ژاپني شدن به پيش مي رفتند پونتياك يك مدل افسانه اي به نام SD-455 بر روي Firebird به بازار ارائه كرد.
اين اتومبيل كه در حقيقت يك خودروي مسابقه اي مناسب براي استفاده در خيابان بود ، به وسيله دست ساخته مي شد. كارخانه ، قدرت آن را 310 اسب بخار اعلام نمود كه البته در عمل ميزان نيروي توليدي بالاتر از اين ميزان بود.
پونتياك با اين مدل به تنها سازنده اتومبيل هاي اسپرت اصيل آمريكايي تبديل شد. زيرا تمام رقبا مدل هاي كوچك تري را معرفي كرده بودند.
تنها ۲۵۲ دستگاه مدل transam و ۴۳ دستگاه مدل formula به موتور SD-455 مجهز گردید

  تاریخچه مرسدس بنز

مرسدس نام يك دختر اسپانيايي است و اصولاً‌ يك اسم اسپانيايي است كه به معناي وقار و زيبايي است.آن آرم جاودان در سال 1903 طراحي گرديد اما در سالهاي 1909 ( دو بار ) ،‌ 1916 و 1921 تكامل يافت تا اينكه در سال 1926 به يك ستاره طلايي با دايره اي كه دور آن را محصور كرده بود مبدل گرديد و تا به امروز به همين شكل و شمايل ماند.
كارل بنز در بيست و پنج نوامبر سال 1844 در كاسروه ( يكي از شهرهاي آلمان ) پا به عرصه وجود گذاشت وقتي دو ساله بود پدرش درگذشت . با وجود وضع بد مالي ‌، مادرش امكانات آموزشي را براي او فراهم نمود . كارل بنز دبيرستان را زير نظر (( فرديناند رتين بافر )) به پايان رساند و بعد از آن در دانشكده فني در شهر كاسروه ادامه تحصيل داد . همزمان با تحصيل يك دوره دو ساله را در يك كارخانه فني و مهندسي در كاسروه گذراند در مدتي كه آنجا بود ،‌ كارل تجربه هاي مقدماتي را در همه زمينه هاي فني كسب كرد . اولين تجربه كاري او ،‌ به عنوان يك طراح در ساخت يك كارخانه در شهر (( مانهايم )) بود . وي در سال 1868كارش را از دست داد و جذب شركتي به نام ((‌ Gebruder Benckiser Eisen werke und Maschines Fabrik ))‌ شد اين شركت بيشتر كارهاي ساختماني و پلسازي انجام مي داد . سپس در كارخانه (( Ben ckiser )) در وين مشغول بكار شد .
در سال 1871 اولين شركت خود را در مانهايم به كمك يك مكانيك به نام آگوست ريتر تاسيس كرد و به زودي معلوم شد ريتر همكار مناسبي نيست در نهايت بنز تنها با كمك نامزدش ‌، برتا رينگر ،‌ موفق شد بر موانعي كه سد راه او شده بودند پيروز شود يكي از دلايل پيروزي او اين بود كه برتا جهيزيه اش را فروخت و بنز توانست سهام ريتر را خريداري نمايد .
در سال 1872 برتا و كارل ازدواج نمودند. كارل و برتا پنج فرزند به نامهاي ايگن ( 1873 ) ،‌ ريچارد (‌1874 ) ‌، كلارا ( 1877 ) ‌، تايلد ( 182 )‌ ‌، الن (‌1890 ) داشتند .
بنز ابتدا در تجارت موفقيتي بدست نياورد و خوش شانس نبود .براي مثال (( Iron foumdry and mechanical work shop )) كه از كارگاههاي او بود توسط ماموران سلطنتي مصادره شد در طول اين مدت كارل تمام توانايي اش را روي توسعه موتورهاي دو زمانه متمركز كرد .
بنز چند امتياز مهم براي توليد و تكميل كردن موتور دو زمانه اش دريافت كرد ‌، و تا وقتي كه به استانداردهاي مورد نظرش نرسيد ‌، دست از كار نكشيد به عنوان مثال يكي از اين امتيازهايي كه به بنز اعطا شد اين بود كه سيستم موتورهاي سرعتش را تنظيم كند وي با كمك مخترعان و همكاران جديدش ‌، عكاس معروف (( اميل بوهلر )) و برادرش،‌ يك بازرگان و با پشتيباني مالي يك بانك در مانهايم يك شركت سهامي در سال 1882 تاسيس كردند و آن را (( Gas motoren-fabrik Mannheim )) ناميدند. كارل بنز 50‌% از سهام شركت را در اختيار داشت او به عنوان يك عضو هيئت مديره و سهام دار از حق اظهار نظر كمتري نسبت به ديگران برخوردار بود همكارانش (( ديگر سهامداران )) سعي كردند كه نفوذشان را در شركت بيشتر كنند و بالاخره اين برخوردها باعث شد كه بنز شركت را در سال 1883 ترك كند .
در سال 1883 بنز يك پشتيبان مالي ديگر را در ماكس رز پيدا نمود او كسي نبود جز (( بردريك ويلهم ابلينگر )) . فردريك فروشگاه دوچرخه فروشي را اداره مي نمود و بنز علاقه وافري را به وسايل موتوري در او يافت . در اكتبر همان سال بنز و 2 نفر ديگر كه يكي از آنها فردريك بود شركت ((‌ Benz & co )) را تاسيس نمودند نيروي كار اين شركت به 25 نفر مي رسيد . اين كمپاني تا جايي پيشرفت كرد كه قادر بود امتياز توليد موتورهاي بنزيني را واگذار كند
اكنون بنز مي توانست بيشتر وقتش را وقف توسعه موتورهاي اتومبيل كند. وي راه خويش را از دايلمر جدا كرد و موتور چهار زمانه بنزيني خودش را بر روي كالسكه اي نصب كرد. در سال 1886 بنز از اولين خودروي خود پرده برداري كرد و آنرا به نمايش عمومي گذاشت .
بين سالهاي 1885 تا 1887 ،‌ سه مدل از اين نوع خودروها را طراحي كرد. مدل اول كه بنز آنرا در سال 1906 به موزه آلمان اهداء كرد. مدل دوم كه چندين بار طراحي و بازسازي شد. مدل سوم كه از چرخهاي چوبي استفاده مي كرد و (( برتا )) براي اولين بار با اين خودرو به مسافرتي طولاني رفت .
در سال 1886 توليدات بنز جوابگوي تقاضاي مردم براي خودرو نبود و او(( Benz & co . Rheinische Gas motoren Fabrik )) را به كارخانه بزرگتر در والدهافتتراس منتقل نمود. دراين كارخانه تا سال 1908 خودرو توليد مي شد. در سال 1893 مرسدس بنز خودروهايي توليد مي كرد كه مجهز به محورهاي پيچشي بود .
بين سالهاي 1894 تا 1901 بنز خودرو مدل (( velo )) را در كارخانه ((Benz & co )) توليد مي كرد. اين خودرو از قيمت متعادلي برخوردار بود و از اين خودرو دو نفره جمعاً‌ 120 دستگاه توليد شد. بتدريج Benz & co به قدري پيشرفت كرد كه پيشتاز در امر خودرو سازي شد و در نهايت در سال 1899 به يك شركت سهامي تبديل شد
(( جوليوس گان )) عضو هيئت مديره و مسئول امور بازرگاني شركت شد كارگران قسمت توليدي از 50 نفر در سال 1890 به 340 نفر در سال 1899 رسيد. در همين سال بنز به تنهايي 572 دستگاه خودرو توليد كرد .
24 ژانويه 1903 ‌، روزي بود كه كارل بنز از كارهاي فني كناره گيري كرد‌، و به عنوان ناظر هيئت مديره به كار خودش ادامه داد. اين اقدام او نتيجه مشاجره اي بود كه با مدير عامل داشت زيرا مدير عامل تصميم داشت كه از طراحان فرانسوي در طرح مانهايم استفاده كند و هدفش مقابله و رقابت با (( مرسدس )) بود . همچنين دو پسر كارل ‌، ايگن و ريچارد ‌، همراه با اين اقدام او شركت را ترك كردند اگر چه ريچارد در سال 1904 به عنوان مدير توليد خودروهاي مسافرتي به شركت برگشت. در پايان همان سال كل فروش شركت 3480 دستگاه بود .
در سال 1906 كارل بنز شركتي بنام (( Carl Benz shone )) در ليدنبورگ تاسيس كرد .
سهامداران اين شركت خودش و پسرانش بودند در ابتدا آنها سعيشان بر اين بود كه خودروهايي با موتور بخار توليد كنند با اين حال ‌، زمان به سرعت تغيير مي كرد و تقاضا براي اين موتورها به سرعت رو به كاهش بود . آنها مجبور شدند كه خط مش را تغيير دهند. در سال 1923 تعدادي از (( Benz 350 )) توليد شد. در اين زمان ،‌ خانواده بنز به شهر ليدنبورگ مهاجرت كردند. در سال 1912 وي شركت را به عنوان يك شريك ترك كرد و پسرانش ‌، ايگن و ريچارد را تنها گذاشت. شركت به سرعت پيشرفت كرد و شعبه هايي در بازارهاي مختلف ايجاد كرد. براي مثال در انگليس خودروهاي توليدي اين شركت ‌، بخاطر كيفيت بالايي كه داشتند به عنوان تاكسي بكار گرفته شدند و هر روز به محبوبيت آنها افزوده مي شد . در سال 1923 كارل آخرين خودروهاي توليدي خود را ساخت. اين خودرو يكي داراي 8 و ديگري 25 اسب بخار قدرت توليد مي كرد. هر دو اين خودروها را بنز براي استفاده شخصي خودش نگه داشت و از آنها لذت برد و هرگز آنها را نفروخت اين خودروها امروزه در موزه نگهداري مي شوند .
كارل بنز در چهارم آوريل 1929 در منزلش واقع در ليدنبورگ در گذشت و امروزه خانه اش به عنوان دفتر مركزي مرسدس بنز استفاده مي شود .

  تاریخچه Passat

کمپانی Volkswagen یکی از منحصر بفرد ترین کمپانی های آلمانی در زمینه طراحی و تولید اتومبیل های خاص می باشد. Volks Beetle در دهه 40 که به سفارش هیتلر برای فائق آمدن بر سرمای کشور روسیه طراحی شد. Volks Passat که در اروپا و کشورهای بلوک شرق موفقیت های خوبی را به دست آورد از نشانه های منحصر بفرد بودن این کمپانی می باشد.
Passat از سال 1973 میلادی شروع به تولید شد تا اینکه در سال 1981 کمپانی به علت بعضی مشکلات مالی و بودجه ای تولید آن را متوقف کرد . تا سال 1981 این اتومبیل در رده اتومبیل های کوچک خانوادگی ـ کامپکت جای گرفت. ولی پس از شروع به تولید مجدد آن از سال 1982 در رده اتومبیل های خانوادگی بزرگ ـ سایز متوسط جای گرفت . نسل اول (Mark1 Platform B1 1973-1983)
مدل اولیه این اتومبیل ( 1981 ـ 1973 ) قابل سفارش با 4 پیشرانه مختلف بود: 1.3 ـ 1.5 ـ 1.5 با سوخت دیزل و 1.6 این اتومبیل همچنان با نام Volks wagen Dasher نیز شهرت یافت. نسل دوم (Mark 2 Platform B2 1982-1987)
نسل دوم این اتومبیل در سال 1981 به تولید رسید که همان نسل خانوادگی بزرگ محسوب می شوند و دارای 7 نوع پیشرانه بود: 1.3 ـ 1.5 ـ 1.6 ـ 1.8 ـ 2.0 ـ 1.5 دیزل و 1.8 دیزل. قدرت موتور 2 لیتری نسل دوم پاسات 115 اسب بخار ( 85 کیلو ـ وات ) بود. نسل سوم (Mark 3 Platform B3 1988-1993)
نسل سوم از سال 1988 تا 1993 تولید شد. این اتومبیل اولین پاساتی بود که بر پایه پلت فرم جدید و منحصر به خود ساخته شده بود، به جای استفاده از پلت فرم های Audi. البته پلت فرم این نسل که A platform نام دارد شبیه پلت فرم فولکس Golf می باشد.
این نسل همراه با پنج پیشرانه قابل سفارش می باشد: 1.6- 1.8- 1.9- 2.0- 2.8.
در این نسل انژکتور جایگزین کاربراتور شد و مهندسی جدیدی بر روی آن انجام شد تا اتومبیل توانایی تحمل دو دیفرانسیل را همراه با یک پیشرانه 2.8 V6 را داشته باشد . این پاسات می تواند در حالت معمولی به حداکثر سرعت 234 کیلومتر در ساعت برسد. نسل چهارم: (Mark 4 Platform B5 1996-2005)
این نسل کاملاً جدید از کمپانی Volks Wagen در سال 1996 در اروپا و در سال 1998 در آمریکای شمالی به بازار آمد. این نسل پلت فرم خود را با Audi A4 به اشتراک گذاشته است. پیشرانه این نسل به صورت عرضی جا گزاری شده است و دیفرانسیل جلو می باشد.
از نظر عملی، یکی از برجسته ترین مشخصه های پاسات رانندگی آسان و لذت بخش با آن می باشد که بسیاری آن را با محصولات Mercedes benz و BMW مقایسه می کنند. داخل کابین این نسل دارای طراحی با شکوه همراه با لیست بلند بالایی از امکاناتی همچون شیشه های برقی، کولر، CD Player، آینه های برقی، سان ـ روف برقی و مبل های چرمی می باشد. این نسل همراه با 5 پیشرانه مختلف قابل سفارش می باشد : 1.8 ـ 2.0 ـ 2.3 ـ 3.8 و 4.0 لیتر. یکی دیگر از نکته های مثبت این نسل موفقیت آن می باشد که تا سر حد برنده شدن 5 جایزه بین المللی پیش رفت. و اما پاسات امروز
کمپانی فولکس امروز از پاسات R36 نقاب برداری کرد. یک سدان با باز دهی بالا . شتاب 0 تا 100 این پاسات 5.6 ثانیه برای مدل سدان و 5.8 ثانیه برای مدل واگن می باشد.
این مدل دارای یک پیشرانه 3.6 لیتری با 155 مایل سرعت می باشد. R36 که در دو مدل سدان و واگن وارد بازار خواهد شد در نمایشگاه Essen آلمان که از 1 تا 10 دسامبر برگزار خواهد شد به نمایش در خواهد آمد.

  تاریخچه BMW

Bayerische AG"" زندگي خود را در مونيخ به عنوان يك توليد كننده موتورهاي هوايي آغاز كرد و بعد از آن در سال 1923 شروع به توليد موتورسيكلت كرد.
اولين محصول او موتور مدل R 32 فروش بسيار موفقي داشته و اين كمپاني بعدها به نام BMW معروف شد.در سال 1928 با به كار گيري Dixi كارخانه مدلهاي گوناگوني توليد كرد.از جمله اين اتومبيلها مدلهاي BMW 3 , BMW 15 بودند.
در سال 1933 كمپاني با اطمينان از وضعيت مالي و پشتوانه علمي و عملي خود تصميم به ساخت اتومبيلي با موتور 6 سيلندر گرفته و نيز با ايجاد تغييراتي در شاسی آن دو محور چرخ ها را از هم بيشتر كرد.طي مدت كمتر از يك سال حجم موتور شش سيلندر به 1500CC افزايش يافت و در مدلهاي جديدي به نامهاي Sport و Saloon به بازار عرضه شد.در سال 1935 حجم اين موتور به 2000CC رسيد.
در سال 1936 بهترين اتومبيل اين دهه يك 326 قدرتمند به بازار عرضه شد.اين اتومبيل داراي شاسي متفاوتي بود و به عنوان پدر اتومبيلهاي دهه 1930 لقب گرفت.در سال 1937 مدل Sport دو نفره 328 به اتومبيلي سريع در تمامي پيستهاي اروپا تبديل شده بود. در همين سال مدل كوپه 327 به مرحله توليد انبوه رسيد.ولي آخرين اتومبيل قبل از جنگ محصول سال 1939 يك مدل 334 با حجم موتور 3500CC به توليد انبوه نرسيد.
به دليل بمباران كارخانه در شهر مونيخ, BMW بعد از جنگ دچار مشكلات بسيار جدي شده و ناچار به آلمان شرقي مقل مكان كرد.
در سال 1948 توليد موتورسيكلت مجددا آغاز شد.در سال 1952 با توليد مدل 501Saloon توليد اتومبيل از سر گرفته شد.
تا سال 1964 اتومبيلهاي اين كمپاني تقريبا مشابه يكديگر و داراي موتورهاي شش سيلندر V8 بودند.در سال 1955 يك مدل كوپه 503S ساخنه شد.البته فروش اين مدل به دليل قيمت بالا با مشكلات زيادي روبرو بود و در نتيجه BMW شروع به نوليد اتومبيلهاي كوچكتري كرد.
مدل 1500Saloon محصول 1961 كه در اندازه متوسط توليد شده بود BMW را از ورشكستگي نجات داد.
اين ابتكار ساخت يك سري از انومبيلهاي 4سيلندر را در دهه بعد به همراه داشت.با موتورهايي با قدرت 80bhp براي مدل 1500 كه گاه تا 170bhp براي محصولاتي مانند 2002Turbo افزايش مييافت.(واااي 2002 توريو )
اين سري از اتومبيلها در مدلهاي دو در , چهار در و كروك و بعد از سال 1871 در مدلهاي هاچبك توليد شدند.
موفقيت در اين سريها باعث شد تا كمپاني ظرفيت خود را بالا برد و در سال 1967 , ‌پص به همين منظور كارخانه Glas را خريداري كرد و پس از يك سال در اين كارخانه مدل 1600GT را توليد كرد.
ضمنا خط توليد مدلهاي كوپه بزرگ از سال 1965 به بعد ادامه داشت و مدلهاي Bertone از اين جمله بودند.
در سال 1968 توليد موتورهاي شش سيلندر قوي مجددا شروع شد و حاصل آن اتومبيلهاي Saloon بزرگ بود. در سال 1971 حجم موتورهاي Saloon به 3200cc افزايش يافت.
BMW در دهه هاي 1970 و 1980 فقط به بهتر كردن كيفيت توليدات قبلي خود پرداخت و حاصل اين تلاش سري 3(توليد اتومبيلهاي Saloon با اندازه متوسط) سري 5 (اتومبيلهاي Saloon در اندازه بزرگ) , سري 7 (اتومبيلهاي Saloon تشريفاتي و راحت) و سري 6(اتومبيلهاي كوپه Sport بزرگ) بود.
در سال 1978 تعدادي از اين اتپمبيلها مانند كوپه M1 با سرعتي در حدود 260 كيلومتر در ساعت و كيفيت بسيار بالا به بازار عرضه شد كه نشانه پيشرفت بسيار در صنعت اتومبيلهاي Sport بود.
انگيزه پيروزي در مسابقات فرمولا 1 باعث شد تا BMW مدلهاي M ام (M3 , M5 , M535i , M635 Csi) را توسط بخش سازنده اتومبيلهاي Sport توليد كند.
بخش تكنيكي BMW تصميم به رقابت با بخش تپليد كننده اتومبيلهاي مسابقه اي گرفت و حاصل اين رقابت توليد اتومبيلهاي Sport دو سرنشينه Z1 بود كه در سال 1989 به بازار عرضه شد.از جمله ديگر محصولات اين رقابت مدلهاي 328 و 507 و 325i -با قدرت 170hbp و موتوري شش سيلندر و 2500cc - مي باشد.
يكي از مهمترين اقدامات BMW در سالهاي اخير ايجاد دگرگوني در سري هاي گذشته 8,7,6,5,3 و تبديل آنها به اتومبيل هايي مطابق با استانداردهاي امروزي است كه از جمله اين اتومبيلها مي توان به مدل هاي 750iL از سري 7 اشاره كرد كه داراي موتور V12 با قدرت 300hbp و حجم موتور 5000CC مي باشد. اين مدل از اتومبيلهايي بود كه نظر تمام تاجران اتومبيل را به خود جلب نمود.
مدل كوپه دو سرنشينه 850i يكي از اتومبيلهاي Sport است كه بر روي كيلومتر شمار آن سرعت 250 كيلومتر در ساعت خود نمايي ميكند در حاليكه اتومبيل ظرفيت 274 كيلومتر در ساعت را نيز دارد.اين مدل برتري تكنيكي بالايي نسبت به بنز پيدا كند .

  تاریخچه نیسان ماکسیما

 Ù…اکسیما خودرویی محبوب برای مردم Ùˆ سرنوشت ساز برای نیسان. خودرویی Ú©Ù‡ مردم کشور ما آن را به خوبی Ù…ÛŒ شناسند Ùˆ همه آن را بعنوان خودرویی لوکس Ùˆ با پرستیژ بالا تلقی Ù…ÛŒ کنند. اما باید دید وضعیت آن در بازار جهانی چگونه بوده Ùˆ هست. آیا این خودرو نیز به دلیل بازار غیر رقابتی در ایران، به خودرویی نسبتا موفق تبدیل شد؟ ماکسیما از Ú†Ù‡ زمانی متولد شد Ùˆ هم اکنون دارای Ú†Ù‡ تفاوتهایی با مدل رایج در کشورمان است؟ 1976 تا 1980 – تولد نام ماکسیما
ماکسیما برای اولین بار در سال 1976 متولد شد و در واقع مدل لوکس مدل بلو برد (پرنده آبی) بود. یک سال بعد ماکسیما به بازار آمریکا راه پیدا کرد اما در آنجا با نام داتسان 810 (Datsun 810) به فروش می رسید و بطور مستقل یکی از مدلهای نیسان را شامل نمی شد. برای ماکسیما دو نوع پیشرانه در نظر گرفته شده بود. پیشرانه SOHC (یک میل سوپاپ در بالا) با نام L-Series 6I که برای بازار ژاپن 2.0 لیتر و برای آمریکا 2.4 لیتر حجم داشت. این پیشرانه قبلا در داتسان 240Z استفاده شده بود. مدل 2.0 لیتری قادر به تولید 121 اسب بخار بوده در حالی که مدل قویتر 125 اسب بخار تولید می کرد. در مدل اسپرت نیروی پیشرانه توسط یک جعبه دنده دستی به چرخهای عقب منتقل می شد. درست سه سال بعد یعنی در سال 1979 مدل کوپه ماکسیما نیز با تغییرات اندکی در ظاهر تولید شد.
1981 تا 1984 – استقلال ماکسیما با وجود اینکه در 4 سال گذاشته یعنی تا سال 1980 بلوبرد با نام ماکسیما در بعضی بازارها به فروش می رسید، اما اولین خودرویی که بطور مستقل نام ماکسیما را به خود گرفت در سال 1981 تولید شد. البته این خودرو نیز در اصل همان بلو برد 910 ژاپنی بود که دماغه آن 99 میلیمتر کشیده تر شده بود. این خودرو با نامهای 810 Deluxe و 810 ماکسیما عرضه می شد که در سال 1982 این مدلها به ماکسیما تغییر نام دادند. در سال 1984 یعنی آخرین سال تولید اولین سری ماکسیما، داتسان آمریکا نیز از نشان نیسان در پشت خودروهای خود استفاده کرد. البته تنها سری تولیدی که هم نشان نیسان و هم داتسان را بر بدنه داشتند، همین مدلهای سال 1984 بودند. در همین سالها سایر رقیبان ژاپنی نیز بی کار ننشسته و بعنوان مثال تویوتا مدل کرسیدا را برای رقابت با ماکسیما روانه بازار کرد.
این سری ماکسیما نیز از همان پیشرانه 2.4 لیتری L I6 که در مدل قبلی داتسان 810 و داتسان Z240 استفاده شده بود استفاده می کرد. همچنین خودرو کماکان دیفرانسیل عقب باقی مانده و با جعبه دنده 5 سرعته دستی و یا اتوماتیک قابل سفارش بود. این سری ماکسیما همچنین قابل سفارش با پیشرانه دیزلی LD28 OHC 2.8L I6 نیز بود که در آمریکا از میانه سال 1981 تا 1983 در دسترس بود.
1985 تا 1988 – اولین ماکسیمای دیفرانسیل جلو
در اواخر سال 1984 اولین ماکسیمای دیفرانسیل جلو بر پایه نیسان بلوبرد U11 تولید شد. این سری ماکسیما با پیشرانه 3.0 لیتری با توان خروجی 154 اسب بخار با نام VG30E V6 و همچنین جعبه دنده 4 سرعته اتوماتیک و یا 5 سرعته دستی در دسترس بود.
سال 1988 آخرین سالی بود که مدل استیشن واگن تولید شد. در این دوره، در اواخر سال 1986 ماکسیما با تغییراتی در بدنه و کابین عرضه شد. امکانات لوکس قابل سفارش بر روی هر دو مدل پایه که GL نام داشت، بود. این مدل بعدها به GXE تغییر نام داد. از جمله این امکانات لوکس می توان به سیستم ورود لمسی بر روی پانل در راننده و سرنشین، شیشه های برقی، قفل مرکزی، آنتن برقی، صندلی تنظیم شونده برقی، سیستم آلارم صوتی، امکان سفارش چرم برای صندلی و برای مدل سدان Exclusive به تجهیزات دیجیتال و کامپیوتر سفری مجهز شده بود. همچنین سانروف برقی که در استیشن واگن بصورت استاندارد وجود داشت، در مدل سدان بصورت سفارشی در دسترس بود.
چرخهای ماکسیما در این سالها 15 اینچ بوده و در مدل SE یک اسپویلر کوچک روی صندوق عقب و ترمزهای دیسکی در 4 چرخ به آن اضافه شده بود. در این سالها نیز رقیب ژاپنی نیسان کماکان تویوتا کرسیدا بود اما ماکسیما دو خاصیت لوکس و اسپرت را یکجا داشت در حالی که تویوتا بیشتر به لوکس بودن کرسیدا پرداخته بود.
1989 تا 1994 – ماکسیما J30
ماکسیما در سال 1989 از نو طراحی شد. ابعاد بزرگ آن باعث شد که دومین خودروی پرفروش در بازار آمریکا پس از مزدا 929 باشد. همچنین اولین خودرو ژاپنی بود که دارای عرضی معادل 1701.8 میلیمتر بود که فضایی کافی و راحت را برای سه سرنشین در عقب فراهم می آورد.
در این سالها ماکسیما مجهز به پیشرانه 3.0 لیتری V6 با توان خروجی 160 اسب بخار بوده و از سال 1992 بر روی مدل SE پیشرانه VE30DE با توان خروجی 190 اسب بخار در دسترس بود. همچنین در آمریکا پیشرانه VG30E از سال 1989 تا 1994 در مدل GXE و از سال 1989 تا 1991 در مدل SE استفاده شد.
پیشرانه VE30DE به اضافه دیفرانسیل لغزش محدود از سال 1992 بصورت استاندارد بر روی مدل SE نصب شد. مدل SE با دارا بودن نشانگر های سفید، چرخهای طرح توربین، سپرهای هم رنگ بدنه، اگزوزهای دوگانه، تریم مشکی بجای کروم، فنربندی خشک و اسپرت، زمانبندی متغیر سوپاپ ها، ورودی متغیر منیفولد و جعبه دنده 5 سرعته دستی قابل تشخیص از مدل GXE بود.
جعبه دنده اتوماتیکی که در مدل GXE استفاده می شد و RE4F02A نام داشت، دارای دو حالت اسپرت و کامفورت (راحتی) بود که تفاوت آنها در نقاط تعویض دنده بود. برای مدل SE نیز در سالهای 1992 تا 1994 یک جعبه دنده اتوماتیک با نام RE4F04V قابل سفارش بود که دارای ساختار قویتری برای حالت اسپرت بود اما باز هم دو حالت اسپرت و کامفورت را دارا بود.
مدل SE همچنین دارای اسپویلر کوچک در عقب و آینه های مشکی بود در حالی که در GXE آینه ها هم رنگ بدنه بودند.
در طی این دوره، برای اولین بار ماکسیما برای سفر به اروپا نیز آماده شد که جایگزین مدل لاورل (Laurel) می شد. مدلهای عرضه شده در اروپا 3.0، 3.0 S و 3.0 SE بودند. مدلهای اروپایی دارای پیشرانه VG30E و جعبه دنده اتوماتیک بودند و آپشن دیگری برای آنها در نظر گرفته نشده بود.
مدلی که در ژاپن به فروش می رسید دارای جعبه دنده دستی به صورت آپشن بود در حالی که جعبه دنده اتوماتیکی که در اروپا استفاده می شد نیز بصورت آپشن وجود داشت. این جعبه دنده اتوماتیک در آمریکای شمالی و استرالیا نیز موجود بود اما در نیوزلاند از جعبه دنده دستی استفاده شده بود.
ماکسیما SE در سال 1990 توسط نشریه معروف "کار اند درایور" (Car and Driver) بعنوان برترین خودرو سال انتخاب شد.
1995 تا 1999 – ماکسیما A32
تفاوت عمده این سری بجز طراحی ظاهری پیشرانه قدرتمند آن با نام VQ30DE و توان خروجی 189 اسب بخار و گشتاور 205 پوند-فیت بود. این پیشرانه 6 سیلندر خورجینی 3.0 لیتر حجم داشته که تنها انتخاب برای بازار آمریکای شمالی بود. این پیشرانه کمصدا، قدرتمند و در بین 10 پیشرانه برتر جهان در همان سالها قرار گرفت. رقیب ماکسیما در آن سالها یعنی تویوتا کرسیدا با تویوتا آوالون که یک خودروی دیفرانسیل جلو بود جایگزین شد.
طراحی بدنه در 1997 ویرایش شد. ویرایش شامل رینگهای 5 پره، چراغهای شفاف، تغییراتی در چراغ جلو و عقب، تغییراتی در چراغ مه شکن و نشان نیسان و استفاده از کروم برای جلو پنجره برای مدل GLE بود. تغییرات داخلی نیز شامل تغییر غربیلک فرمان و اضافه شدن سیستم پخش سی دی بود. ایربگ جانبی نیز برای مدلهای 1997 و 1998 قابل سفارش بود.
همچنین مدلهای آمریکای شمالی در سال 1995 در مدل GLE مجهز به سیستم صوتی بوس شدند که در مدل SE به صورت آپشن در اختیار بود. این سیستم دارای 6 بلند گو و صدایی فوق العاده بود. بجز این سیستم صوتی، سیستم کلاریون نیز در دسترس بود. این مدل ماکسیما نیز خودروی برتر سال 1995 توسط نشریه "موتور ترند" (Motor Trend) انتخاب شد. همچنین در لیست بهترینهای "کار اند درایور" (Car and Driver) برای سال 1995 و 1996 قرار گرفت.
ماکسیما یکی از محدود خودروهای 4 دری بود که در آن سالها از پیشرانه 6 سیلندر خورجینی و جعبه دنده دستی استفاده می کرد. رقیبانی چون تویوتا آوالون، هوندا آکورد V-6، شورلت لومینا، دوج اینترپد و ... همگی از جعبه دنده های اتوماتیک استفاده می کردند. این یکی از دلایل موفقیت ماکسیما بود چون تعداد افرادی که خودرویی ارزان قیمت، جادار و در عین حال سریع را می خواستند زیاد بود و انتخاب آنان ماکسیما بود. بعلاوه، این مدل ماکسیما مدل محبوب تیونر ها نیز بود چون هم ارزان قیمت بوده و هم دارای جعبه دنده دستی با پیشرانه قدرتمند بود در عین اینکه لوازم جانبی آن نیز به وفور و با قیمت مناسب در دسترس بود.
البته این مدل ماکسیما در ژاپن با نام نیسان سفیرو A32 عرضه می شد. ضمن اینکه در ژاپن مدل استیشن واگن سفیرو A32 نیز در دسترس بود (از سال 1988 به بعد، هیچگاه استیشن واگنی با نام ماکسیما تولید نشد). همچنین یکی از مدلهای سفیرو (Brougham VIP spec) در آمریکا با نام اینفینیتی I30 (Infiniti I30) به فروش می رسید و دقیقا همین جاست که به ارتباط ماکسیما تولیدی در ایران با ماکسیمای ژاپنی پی می بریم. این ماکسیما در اصل سفیرو بوده که بنا به دلایل اقتصادی در خاورمیانه با نام ماکسیما عرضه شد. پیشرانه آن نیز VQ20/25/30DE نام داشت. این مدل در کشورهای مختلف با نامهای مختلف بفروش می رسید برای مثال در اروپا با نام QX بوده که دارای تفاوتهای اندکی با سفیرو ژاپنی بودند.
2000 تا 2003 – ماکسیما A33
این ورژن از ماکسیما در استودیو نیسان در آمریکا واقع در کالیفرنیا (La Jolla, California) طراحی شد. این استودیو محل تولد نیسان مورانو نیز هست. پیشرانه آن VQ30DE نام داشت که 222 اسب بخار تولید می کرد. برای این سری سه مدل GXE، GLE و SE داشت که مدل GXE مدل پایه محسوب می شد. مدل GLE دارای خصوصیلت لوکس و چرخهای 16 اینچ بود. GLE در واقع پایه اینفینیتی I30 یا همان ماکسیمای ایرانی خودمان است.
سال 2001 جشن بیست سالگی ماکسیما بوده و نیسان به پاس این جشن یک مدل ویرایش شده عرضه کرد. این مدل ضمن افزایش 5 اسب بخاری توان خروجی، تغییرات کابین، کیت بدنه و چرخهای ویژه را تجربه کرد.
در سال 2002 پیشرانه ماکسیما با نمونه 3.5 لیتری (VQ35DE) جایگزین شد. این پیشرانه 225 اسب بخار توان خروجی و 334 نیوتن متر گشتارو تولید می کرد. ضمن جایگزینی پیشرانه تغییراتی از جمله جلو پنجره بزرگتر، چراغهای جلو با سیستم HID (high-intensity discharge)، جعبه دنده 6 سرعته دستی و سیستم محدودیت لغزش دیفرانسیل، چرخهای 17 اینچی 6 پره در مدل SE و 17 اینچی 7 پره برای GLE، چراغ عقب شفاف و تعدادی تغییرات جزئی در کابین و بدنه نیز در این مدل صورت گرفت. در سال 2002 یک مدل ویژه با نام Titanium Edition با چرخهای ویژه و تغییراتی از قبیل صندلی های گرم شونده ، سیستم راهیابی ماهواره ای عرضه شد. این مدل ویژه با وجود اینکه با تمامی رنگهای موجود عرضه می شد، قابل سفارش با رنگی ویژه و مختص به خود بود.
آخرین مدل GLE در واقع پایه اینفینیتی I35 بود. در روسیه ماکسیما با نام ماکسیما QX عرضه می شد.
2004 تا 2008 – ماکسیما A34
ششمین مدل از نسل ماکسیما، A34 نام داشت که از پلت فرم مشترکی با نسل سوم نیسان آلتیما استفاده می کرد. این پلت فرم با تغییرات اندک در چند مدل دیگر نیسان نیز استفاده میشود. این مدل ماکسیما فقط در آمریکا، کانادا و مکزیک عرضه می شود. این مدل با پیشرانه VQ35DE عرضه میشد که دارای دو میل سوپاپ در بالا بود. این پیشرانه 6 سیلندر خورجینی 265 اسب بخار تولید می کرد.
در سال 2007 این مدل اندکی تغییر کرد. برای مدلهای این سری جعبه دنده های 5 سرعته اتوماتیک و 6 سرعته دستی موجود بود.
یک مدل کوچکتر ماکسیما از سال 2003 در آسیا و استرالیا عرضه شد که بر پایه نیسان تی ینا ساخته شده بود. در بعضی کشورها نیز این مدل نیسان سفیرو نامیده می شد.
در سال 2007 در بازار آمریکا، یک جعبه دنده Xtronic CVT (Continuously Variable Transmission) شبیه به همان جعبه دنده ای که در نیسان مورانو وجود دارد، در دسترس قرار گرفت و جعبه دنده دستی از دور خارج شد.
برای سال 2008 نیز پکیج Titanium Edition برای مدلهای SE و SL در نظر گرفته شد.
2009 – زیباترین ماکسیما تا کنون
نیسان برای سال 2009 ماکسیما را از نو طراحی کرده و برای اولین بار در نمایشگاه بین المللی نیویورک از آن پرده برداری کرد. این ماکسیما جدید که A36 نام دارد بر روی پلت فرم D نیسان که در نسل چهارم آلتیما و همچنین نسل دوم مورانو (2009) نیز استفاده شده، ساخته شده است.
طراحی بدنه و کابین دارای شباهتهای زیادی با اینفینیتی G و اینفینیتی M است. پیشرانه این مدل VQ35DE نام دارد که 290 اسب بخار تولید می کند. همچنین در این مدل نیز از جعبه دنده Xtronic CVT (Continuously Variable Transmission) استفاده شده است.
نیسان برنامه ای برای ارائه یک پیشرانه دیزل در سال 2010 برای ماکسیما نیز دارد. آخرین مدل ماکسیما دارای دو رده S و SE است که هر دو دارای امکانات گسترده ای هستند.
این ماکسیمای زیبا از اواخر جون سال 2008 برای فروش در بازار آمریکا عرضه می شود.
چند مورد از رکوردهای حیرت آور ماکسیما نسل هفتم:
0-100 KM/H: 5.5 ثانیه
زمان و سرعت طی مسافت 400 متر: 14.7 ثانیه با سرعت 155.9 KM/H
مسافت 0-100 KM/H: 39 متر
در ایران نیسان ماکسیما (اینفینیتی I30) شروع بسیار خوبی داشت. تمامی مردم آن را خودرویی لوکس و گران قیمت دانسته و بجز مصرف بالای سوخت (حدود 14 لیتر در یکصد کیلومتر) انتقادی به آن وارد نبود. در آن سالها هیچ خودرویی در کلاس ماکسیما در بازار موجود نبود و همین عامل باعث می شد که ماکسیمای ارزان قیمت در آمریکا تبدیل به یکی از گرانترین خودروها در ایران شود. ماکسیما با قیمتی اندکی کمتر از 40 میلیون تومان خودرویی لوکس محسوب می شد.
این در حالیست که دلیل موفقیت ماکسیما در بازارهای جهانی قیمت خوب در ازای امکانات بالا ذکر شد اما در ایران فقط یک دلیل برای موفقیت آن وجود داشت و آن هم بازار غیر رقابتی بود. چون هیچ خودرویی برای مقابله با ماکسیما وجود نداشت. متاسفانه پس از سالها که از ورود ماکسیما به ایران می گذرد، سازنده وطنی هیچ تصمیم برای جایگزینی آن با مدل جدیدتر و یا مدلی دیگر ندارد.
به هر حال با وجود خودروهایی همچون تویوتا کمری، هیوندای آزرا و سوناتا به نظر می رسد کار برای این خودروی خسته سخت شده و کم کم باید با موفقیت های سالهای پیشین وداع کند.

  تاریخچه رولزرویس

واقعیت این است که اتومبیل رولزرویس از بهترین اتومبیل های لیموزین در جهان بوده و خواهد بود. هیچ جای شکی نیست که مهندس "رویس" همواره بهترین معیارها و استانداردها را برای ساخت اتومبیل های خود در نظر میگرفت. "فردریک هنری رویس" "Frederick Henry Royce" در 27 می 1863 میلادی در آلوتن نزدیک پترزبورگ بدنیا آمد.
او پسر یک آسیابان بود که در کارش ورشکست شده بود. در اوایل دوران زندگی خود مشاغل متعددی از قبیل روزنامه فروشی و پادویی و تلگراف خانه داشت. قبل از اینکه او در خط آهن بزرگ شمال شاگردی و نوآموزی را شروع کند مخارش زندگی اش به وسیله عمه اش پرداخت می شد. مشکلات و مصایب مادی به طور ناگهانی و خیلی زودرس، تعلیمات کارآموزی اش را فسخ نمد و او را مجبور کرد که در یک شرکت تولید کننده ابزار استخدام شود.
وی در اوقات فراغتش به مطالعه دروس مهندسی برق می پرداخت و این مطالعه و گرایش به سوی مسایل فنی سبب گردید تا با یک شرکت مهنسی برق رابطه برقرار کند. قبل از تاسیس شرکت مهندسی برق و الکتریکی خود ، در منچستر با سرمایه ای حدود 20 پوند و با یک شریک ایم شرکت را پایه گذاری و تاسیس کرد. اولین اتومبیل رویس ، یک چهار چرخه فرانسوی ناقص بود که در سال 1903 میلادی جانشین یک مدل فرانسوی دیگر شد. این اتومبیل یک مدل دوسیلندر ناصاف و خشن و پر سر و صدا بود که در طرح آن رویس تغییرات قابل توجهی بوجود آورد.
رویس در سال 1904 میلادی ، اتومبیل دوسیلندری ساخت که هر چند موفقیت تجاری ویژه ای را نصیبش ننمود ولیکن عالی تر از مدل های مشابه فرانسوی اش بود. "چالز استوارت رولز" "Charles Stewart Rolls" پسر سوم لرد لینگاتوک بود که از فروش کالسکه های بودن اسبش موفقیت و پیشرفت قابل توجهی کسب کرده و فرد نسبتا مرفهی بود ، چرا که درشکه هایش را به طبقه اعیان و اشراف می فروخت. او اشتباهات زیادی در ابتدای کار مرتکب شد ولی بعدها این اشتباهات را اصلاح کرد.
با ساخت و تولید اتومبیل ، وی اقدام به فروش انواع اتومبیل نمود. لیکن پس از اینکه هنری رویس اتومبیل استثنایی خود را تولید کرد ، رولز در هتل Midland منچستر ترتیب ملاقاتی را با وی داد. نتیجه این مذاکره عقد پیمانی بین این دو مرد بود که به اتومبیل رویس توسط سرمایه و پول رولز رونق بخشید. رویس پنج نوع اتومبیل متفاوت را تولید کرد ، یک اتومبیل با قدرت 10 اسب بخار ، یک اتومبیل با قدرت 15-20 (با موتور و شاسی مشابه) و یک اتومبیل شش سیلندر با 30 اسب بخار قدرت و اتومبیلی با همین قدرت و چهار سیلندر.
اتومبیل های فوق در ماه دسامبر 1904 میلادی در نمایشگاه پاریس به نمایش درآمدند. در همان زمان "رولز" و "رویس" موافقت کردند که اتومبیل های تولیدی شان را از این به بعد تحت عنوان "رولزرویس" بسازند و بفروشند. این شراکت در واقع با نام "رولزرویس" به طور عملی قوت یافت. مرد سوم در این شراکت که مشهور به خط پیوند در "رولزرویس" است ، نامش "کلود جانسن" بود. وی اولین منشی کلوپ اتومبیل سلطنتی بود که تحت تاثیر نبوغ "رولزرویس" قرار گرفت و راننده مسابقات اتومبیل رانی و مهندس بسیار ماهری بود.
اولین اتومبیلی که با نام "رولزرویس" به فروش رسید مدل Silver Chost با موتور شش سیلندر خطی بود که در سال 1906 تولید و در کمتر از یک سال بعنوان بهترین اتومبیل سال دنیا برگزیده شد.
آرم کارخانه "رولزرویس" عبارت است از یک زمینه سیاه که در آن دو عدد حرف R انگلیسی بر روی هم نوشته شده است. این دو حرف معرف نام آقای رولز و رویس هستند.
چند نکته جالب در مورد این کارخانه وجود دارد.
رولزرویس یکی از پیشرفته ترین کارخانه ها در زمینه ساخت موتور هواپیما است تا جایی که موتور هواپیمای کنکورد توسط این کارخانه ساخته شدند.
بر روی جلوپنجره تمامی رولز رویس هایی که از سال 1911 به بعد ساخته شده اند مجسمه یک فرشته از جنس طلا قرار گرفته که امیلی نام داردو به عقیده بسیاری این فرشته تمثال دختری است که آقای رویس به آن دل بسته بود ولی هرگز موفق به ازدواج با او نشد. برخی هم معتقدند این فرشته سمبل آرامش است و The Spirit of Extacy نام دارد.
این مجسمه از طلای 24 عیار و به روش ریخته گری سنتی ساخته می شود که این باعث می شود تا هیچکدام از این مجسمه ها کاملا شبیه به هم نباشند.
اما نکته قابل بحث ، سرنوشت تلخ رولز و رویس در اواخر عمرشان بود. رولز که رد ضمن فروشندگی گاهی اوقات نیز پرواز می کرد در 12 جولای 1910 میلادی در یک نمایش پرواز در "بارن هاوس" کشته شد . یک سال بعد از آن ، رویس خسته از کار برای همیشه کار و خانه اش را ترک کرد. همسرش نیز او را رها کرد و پرستاری به نام "اتل اوبین" از این مرد بزرگ صنعت اتومبیل سازی نگهداری کرد. رویس که در اواخر عمرش به کلی ناتوان و علیل گردیده بود ، سرانجام در تاریخ 22 آوریل 1933 چشم از جهان فرو بست.
آرم تمامی مدل های "رولز رویس" تا سال 1933 با لعاب قرمز پوشیده بود و سپس به رنگ سیاه تغییر پیدا کرد و این تغییر رنگ دلیلی جز درگذشت رویس در ان سال نداشت که به احترام مقام والا و بزرگش ، مسئولین کمپانی برای همیشه آرم اتومبیل را سیاه کردند.

  تاریخچه ÛŒ لامبورگینی

 Ferrucio Lamborghini در سال 1916 در شمال شهر Bolonga واقع در ايتاليا متولد شد.او تحصيلات خود را در زمينه اتومبيل هاي صنعتي كشاورزي به پايان رساند Ùˆ سپس وارد ارتش شد Ùˆ در قسمت نيروي هوايي مشغول به كار گشت. او عاشق اتومبيلهاي سريع بود Ùˆ روياي سرعت در سر مي پروراند.وي در سال 1947 به تقويت يك اتومبيل Fiat پرداخت Ùˆ در سال 1948 با اين اتومبيل در يك مسابقه Mille Miglia شركت كرد.
در سال 1949 لامبورگيني كمپاني خود را تاسيس كرد.اين كمپاني كار خود را با توليد سيستمهاي هوائي گرمازا و سرمازا آغاز نمود.
روياي ساخت اتومبيل باعث شد تا در سال 1963 تصميم به ساخت اتومبيلهاي مدرن بگيرد. اولين اتومبيل او 350GTV نام داشت كه اين مدل از يك موتور V12 به حجم 3500cc استفاده ميكرد.اين اتومبيل در نمايشگاهي در شهر تورين به نمايش گذاشته شد و از سال 1964 توليد آن آغاز گشت. كمپاني در سال 1963 تمام قطعات مورد نياز اتومبيلهايش را در داخل كارخانه خود توليد ميكرد.
در سال 1964 Lamborghini گيرباكس پنج دنده ZF را ارائه نمود كه اين گيرباكس يكي از بهترين گيرباكس هاي ساخته شده تا آن زمان محسوب ميشود.
در نوامبر 1965مدل Miura P-400 در شهر تورين ساخته شد و اين اتومبيل با يك مدل به نام 400-Gt با حجم موتور 4000cc پشتيباني شد.در اين زمان لامبورگيني به عنوان يك رقيب بسيار جدي براي كمپاني Ferrari مطرح بود.
اتومبيل Marzal با يك موتور شش سيلند به حجم 2000cc در سال 1967 ساخته شد.اگر چه اين مدل در تعداد انبوه توليد نشد اما راه را براي توليد مدل Espada كه يك اتومبيل 4 سرنشينه بود هموار كرد و اين اتومبيل در سال 1968 به بازار عرضه شد و در سال 1970 مدل Jarama جايگزين اين اتومبيل گشت.
در سال 1971 V8 Urraco با حجم 2500cc اولين اتومبيلي بود كه لامبورگيني براي ورود به بازار اتومبيلهاي اسپورت كوچك توليد كرد.اما اين اتومبيل جذابيتي مانند ديگر محصولات اين شركت نداشت.
يكي از مدلهاي موفق و بسيار سريع Lamborghini به نام That's it در سال 1973 به بازار عرضه شد.در سال 1972 Ferrucio Lamborghini تصميم گرفت تا خود را بازنشسته كند و كنترل كمپاني خود را به Georgs Henry Rosetti سپرد. بعدها Rosetti قسمتي از كمپاني را به يكي از دوستان خود به نام Leimer واگذار كرد.
كمپاني به علت نوسانات اقتصادي موجود در ايتاليا دچار مشكلات مالي شد و مجبور به ساخت اتومبيل براي ديگر كارخانه ها گرديد.از اين سري اتومبيل ها مي توان به مدل اسپورت M1 اشاره كرد كه به سفارش شركت BMW ساخته شد.
در سال 1981 مدل Jalpa با حجم موتور 3500cc ارائه شد.در سال 1985 موتوري با حجم 5200cc و قدرت 455hp توسط اين كمپاني به بازار عرضه شد.موضوع قابل توجه در اين موتور وجود 4 سوپاپ در هر سيلندر بود.
اين كمپاني بعدها تحت نظر Chrysler در آمد و توليدات خود را با عرضه اتومبيل LM002 كه يك موفقيت بزرگ بود ادامه داد.
از ديگر اتومبيلهاي آن ميتوان به مدل Diablo با حجم موتوري معادل 5700cc و قدرتي در حدود 492bhp اشاره كرد.
توليد اتومبيلهاي رويايي اين شركت از 350 دستگاه در سال 1989 به 2500 دستگاه در سال 1994 رسيد.اين كمپاني همچنان يكي از بهترين توليد كنندگان اتومبيلهاي اسپورت در جهان است.

  تاریخچه بوگاتی

در سنين جواني Ettore Bugati استعداد قابل توجهي در طراحي اتومبيل از خود نشان داد.او در سال 1881 در شهر ميلان ايتاليا به دنيا آمد.وي در سن 18 سالگي با اتومبيل 2 سيلند خود در مسابقه اي پيروز و 2 سال بعد موفق به ساخت 4 سيلندر شد.او به عنوان طراح براي چندين شركت از جمله Deutz كار كرد و بخاطر طراحي و ساخت اتومبيلي كوچك با موتور 4 سيلند 1208cc در خانه خود مشهور شد.طرح اين اتومبيل پايه و زير بنايي شد براي ساخت اتومبيلي كه در سال 1910 به بازار عرضه شد.در آن سال 5 دستگاه اتومبيل Bugatti با موتور 1327cc ساخته شد و در سال بعد اين تعداد به 75 دستگاه افزايش يافت. بوگاتي در 1911 اتومبيلي كوچك با موتور 855cc ساخت كه توسط كمپاني Peugeot خريداري و Bebe Peugeot نام نهاد و 3095 دستگاه از آن توليد شد.
شركت Bugatti آقاي Ernest Fridrich با اتومبيلهاي بوگاتي در مسابقات شركت كرد و در سال 1911 در مسابقه Grand Prix بمقام قهرماني رسيد. در سال 1913 بوگاتي يك اتومبيل با موتور 5000CC كه هر سيلندر آن داراي 3 سوپاپ-2 ورودي 1 خروجي-بود توليد كرد.با وجود اينكه از اين اتومبيل فقط 3 نمونه ساخته شد اما همين طرح راهگشاي ساخت موتورهاي سه سوپاپ نوع 30 و 37 در دهه 1920گرديد.
يكي ديگر از توليدات كمپاني مدل 13 بود كه تا جنگ جهاني اول توليد آن تدامه داشت.در جنگ تلاشهاي آقاي بوگاتي به توليدات نظامي متمايل شد.وي سالهاي جنگ را در پاريس به طراحي موتور هواپيما سپري كرد.از جمله كارهاي او طي اين دوران يك موتور 16 سيلندر 500hp بود كه توسط كارخانه Duesenbetg Motors ساخته شد.پس از جنگ جهاني اول شهر Molsheim كه كارخانه در آن قرار داشت ضميمه خاك فرانسه گرديد.
پس از جنگ آقاي بوگاتي به كمپاني خود بازگشته و توليد مدل 13 را از سر گرفت.جانشين اين مدل مدلي 16 سوپاپه بود كه پس از برنده شدن Friderich در مسابقات Grand Prix سال 1921 در Brescia شهري در شمال فزانسه اين مدل Brescia نام گرفت.اين اتومبيل موفقيت زود هنگامي به دست آورد و تا سال 1926 دوهزار دستگاه از آن ساخته شد.در كشورهاي ديگر نيز تعداد زيادي اتومبيل تحت امتياز بوگاتي توليد شد. بوگاتي در سال 1922 با مدل 8 سيلند و 2000cc به نام 30 در بازار فروش اتومبيل موفقيت چشم گيري بدست آورد.
در همان سال مدل 35 ساخته شد.اما بعلت عدم توانايي هاي لازم براي شركت در مسابقات اين اتومبيل به افراد غير حرفه اي فروخته شد.
(بوگاتی ویرون) در فاصله بين 2 جنگ جهاني مدل 30 موفق ترين اتومبيل مسابقه اي بوگاتي بود و تا سال 1926 موفق به پيروزي در 12 مسابقه شد.
مدل 37 با موتوري 1500cc براي افرادي ساخته شد كه توانايي خريد مدل 35 را نداشتند.بعد از آن مدل 40 با بازدهي مناسب و قيمتي قابل قبول كه بسياري از مردم توانايي خريد را داشتند به بازار عرضه شد.
از سال 1913 بوگاتي روياي ساخت اتومبيلي را در سر ميپروراند كه با آن بتواند دنيا را تسخير كند.روياي او در سال 1926 با مدل Royale 41 به حقيقت پيوست. اين مدل با موتوري 15000cc Ùˆ قدرتي معادل 300hp بسيار مهيج بود  ولي فقط 6 نمونه از آن ساخته شد كه تنها 3 دستگاه از آن فروخته شد Ùˆ بقيه نزد خانواده بوگاتي باقي ماند.
بوگاتي بعدها به علت مشكلات مال ناچار به مهاجرت به پاريس شد و در آنجا به طراحي هواپيما و كشتي پرداخت.ولي پسرش Jean در كارخانه واقع در Molsheim باقي مانده و راه پدر را ادامه داد.او در ابتداي ورود خود به كارخانه مدل 57 داراي موتور8 سيلندر 3300CC را توليد و در سال 1934 به بازار عرضه كرد.در سال 1939 تعداد 683 دستگاه از اين اتومبيل ساخته شد.
متاسفانه Jean در آگوست 1939 دقيقا قبل از جنگ جهاني دوم هنگام آزمايش يك اتومبيل مسابقه اي در گذشت 
پس از آن كارخانه Molsheim بار ديگر مشغول ساخت وسايل نقليه جنگي شد.آقاي بوگاتي به Bordeaux منتقل و مشغول فعاليت بر روي چند پروژه شد.با كمك پسر كوچكترش Roland مدل 73 با موتور 1500cc را ساخت.اگر چه تا زمان مرگش در آگوست سال 1947 فقط تعداد اندكي از اين اتومبيل توليد شد.در سال 1951 يك مدل تجديد نظر شده به نام 57 در كارخانه Molsheim تحت مديريت Pierre Marco ساخته شد.پس از اين تاريخ تلاشها براي نگهداشتن كارخانه با شكست مواجه شد و در سال 1963 Hispano-suiza كارخانه را خريداري نمود.كمپاني Bugatti بعدها جذب S.N.E.C.M.A -يك كارخانه هواپيما سازي فرانسه- شده و كارخانه Molsheim به توليدات قطعات هواپيما پرداخت.
براي زنده نگه داشتن ياد و نام Bugatti گروهي از تجار اروپايي در سال 1987 نام Bugatti را خريداري كردند.كمپاني جديد بوگاتي در شهر Campogalliano ايتاليا تاسيس و در اوايل دهه 1990 اتومبيل فوق سريع Quad Turbo V12 با سرعت 322 كيلومتر در ساعت و موتوري 3500cc با قدرت 550hp را توليد كرد.

  تاریخچه جنرال موتورز

شرکت خودروسازی جنرال موتورز که به اختصار جی ام (GM) خوانده می شود، شرکتی چند ملیتی است که در سال 2006 بزرگترین خودروساز جهان از لحاظ حجم تولید و دومین خودروساز از لحاظ فروش شناخته شد.

 Ø§ÛŒÙ† شرکت Ú©Ù‡ در سال 1908 در فلینت میشیگان تاسیس شد در حال حاضر در حدود 248 هزار پرسنل در سرتاسر جهان دارد. دفتر مرکزی این شرکت در مرکز رنسانس واقع در دیترویت میشیگان امریکا واقع است اما محصولات این خودروساز Ú©Ù‡ شامل خودروهای سواری Ùˆ کامیون Ù…ÛŒ شوند در 33 کشور جهان تولید Ù…ÛŒ شوند. دفتر اروپایی این خودروساز در زوریخ سوئیس Ùˆ دفتر برند هولدن آن در ملبورن استرالیا قرار دارد. در سال 2006 حدود 9 میلیون دستگاه انواع محصولات این خودروساز شامل برندهای بیوک، کادیلاک، شورلت، جی ام سی، هولدن، هامر، اپل، پونتیاک، ساب، ساترن Ùˆ واکسهال در جهان تولید شده اند. همچنین این خودروساز سهام دار عمده شرکت "دوو اتو Ùˆ تکنولوژی"1 کره جنوبی است Ùˆ با بسیاری از خودروسازان جهان در زمینه تکنولوژی Ùˆ تولید همکاری مشترک دارد.  قطعات Ùˆ لوازم جانبی این خودورساز با نام های جی ام پرفورمنس پارتس، جی ام گودرنچ Ùˆ ای سی دلکو از طریق توزیع کنندگان Ùˆ فروشندگان این خودروساز در سرتاسر جهان توزیع Ù…ÛŒ شوند. بزرگترین بازارهای این خودروساز امریکا، چین، کانادا، بریتانیای کبیر Ùˆ آلمان هستند. شرکت جی ام آن استار2 Ú©Ù‡ یکی از زیرمجموعه های این خودروساز است تامین کننده خدمات اطلاعاتی ØŒ ایمنی Ùˆ امنیتی Ù…ÛŒ باشد. فعالیتهای شرکت از آغاز تا کنون

 Ø¯Ø± اغاز تاسیس این شرکت در سال 1908 جنرال موتورز تنها شرکت مادر بیوک شناخته Ùˆ زیر نظر ویلیام سی. دورانت اداره Ù…ÛŒ شد. بعدها این شرکت خودروسازهایی همچون اولدزمبیل، کادیلاک، المور Ùˆ اوکلند(Ú©Ù‡ اکنون به پونتیاک معروف است) Ùˆ چند شرکت دیگر را به مجموعه خود اضافه کرد. در سال 1909 جنرال موتورز شرکت ریلاینس موتور تراک3 Ùˆ شرکت رپید موتور ویکل4 Ú©Ù‡ پیشینیان شرکت جی ام سی تراک کنونی هستند را بدست آورد. در سال 1910 دورانت مالکیت شرکت جی ام را به دلیل وثیقه ای یک میلیون دلاری Ú©Ù‡ در بانک داشت از دست داد.
هر یک از برندهای جنرال موتورز بخشی از بازار این خودروساز را هدف قرار داده اند و با سبک طراحی و تکنولوژی انحصاری این بخش را در تصرف خود در اورده است. قطعات مشترک این برندها و مدیریت واحد آنها صرفه جویی خوبی در هزینه های تولید ایجاد کرده است و در ضمن این تمایز برندها دامنه متنوع و منظمی از محصول را خلق کرده است. بطوریکه هر یک از خریداران جنرال موتورز از خودروهای اقتصادی شورلت شروع کرده و با در نظرگرفتن برندهای دیگر این خودروساز به برند کادیلاک که گرانترین برند این خودروساز است می رسند. ویژگی های محصولات هریک از این برندها به گونه ای در نظر گرفته شده اند که با هم تداخل نداشته باشند و دو محصول رقیب یک دیگر نباشد، درنتیجه مشتری این شرکت بتواند یکی از محصولات این خودروساز را بخرد. صنعت خودرو بعد از جنگ جهانی با مفهومی به نام "از رده خارج شدن برنامه ریزی شده" همراه بوده است که در این برنامه یک محصول در عرض 3 سال از رده خارج می شود. در این سیکل یک بدنه جدید خودرو در یک سال معرفی می شود، در دو سال آتی این محصول با تعدیلاتی در طراحی همراه شده و سپس از رده خارج می شود. جنرال موتورز، فورد و کرایسلر سه رقیب سرسخت در این سالها در این زمینه بوده اند.

 Ø¯Ø± سال 1958 میلادی تمایز محصولات جنرال موتورز با عرضه موتورهای قدرتمند برروی مدلهای شورلت Ùˆ پونتیاک بسیار ملموس شد. البته ارائه مدلهایی مانند شورلت ایمپالا Ùˆ پونتیاک بونویل با تودوزی عالی در کنار مدلهایی از اولدزمبیل Ùˆ بیوک انتخاب را Ú©Ù…ÛŒ برای مشتریان سخت Ù…ÛŒ کرد.
در دهه1960 این شرکت وارد بخش خودروهای سایز کوچک و متوسط شد. برای نمونه می توان شورلت کوروار شش سیلندر را نام برد که رقیب فولکس واگن قورباغه ای در آن دهه بود، یا شورلت شوی 2 که در مقابل فورد فالکن قرار می گرفت و شورلت کامارو و پونتیاک فایربرد که رقبای فورد ماستانگ بوده اند. از خودروهای سایز متوسط این دوره می توان به اولدزمبیل کاتلاس اشاره کرد که چنان مورد استقبال قرار گرفت که این خودروساز خودروهای دهه هشتاد خود را نیز با این نام عرضه کرد. در دهه شصت میلادی غالب خودروهای جنرال موتورز پلتفرم مشترک بودند و در دهه هفتاد جنرال موتورز از قالبهای بدنه یکسان استفاده می کرد و خودروهایش تنها در نوع تزئینات خارجی یا تودوزی تفاوت داشتند.
در سال 1971 جنرال موتورز با عرضه شورلت وگا وارد کلاس خودروهای بسیار کوچک شد. البته مشکلاتی که موتور الومینیومی این شورلت ایجاد کرد بسیار به اعتبار این خودروساز لطمه زد. در این دهه جنرال موتورز رویه ای در کوچک کردن خودروها یش در پیش گرفت. این کار با کوچک کردن شورلت کاپریس که هم اندازه شورلت شول و سپس شورلت مالیبو که هم اندازه شورلت نوا گشتند آغاز شد. در سالهای اتی شورلت نوا نیز با خودروی جلو دیفرانسیل "سایتیشن" جایگزین شد.
دهه هشتاد میلادی  دهه نامگذاری جدید در جنرال موتورز لقب گرفته است. در این دهه هریک از برندهای خود را به چندین مدل در یک برند تبدیل کرد Ú©Ù‡ هرکدام از این مدلها بسیار به هم شباهت داشتند. با این کار جنرال موتورز نزدیک ترین رقیب برای محصول جدید خود را مدلی از خودروهایش Ú©Ù‡ از همان پلتفرم ساخته شده است قرار داد. به علاوه این کار بازاری را به وجود آورد Ú©Ù‡ در آن هریک از برندها وقت خود را صرف بدست آوردن یا به تعبیری "دزدیدن" قطعات برند دیگر Ù…ÛŒ کردند.
در دهه نود میلادی با رشد اقتصاد امریکا دو خودروساز بزرگ این کشور یعنی جنرال موتورز و فورد توانستند سودهای بسیاری که عمدتا از فروش کامیون و خودروهای بیابانی بدست می آمد را به شرکتهایشان وارد کنند.

 Ø¯Ø± سالهای 2000 Ùˆ 2001 خزانه فدرال امریکا در حرکتی برای فرونشاندن بازار سهام دوازده مرتبه متوالی افزایش نرخ بهره را اعمال کرد. بعد از حمله یازده سپتامبر 2001 بازار سهام امریکا افت شدیدی کرد. در نتیجه جنرال موتورز Ùˆ دیگر خودروسازان امریکا فروش خود را افزایش دادند. با این کار آنها از اهرمی برای پوشش هزینه های خود استفاده کردند Ùˆ متعاقب آن حاشیه سود ناخالص آنها تنزل کرد.
در سال 2004 جنرال موتورز منابع خود را از کار برروی سدان های جدید به روی نوآوری در بخش کامیون های سبک و خودروهای بیابانی سوق داد و در سال 2006 چندین مدل را با نام مدلهای 2007 عرضه کرد. کمی بعد از این تصمیم قیمت سوخت بیش از 50 درصد افزایش یافت و این مسئله به نوبه خود هم در قیمت خودروهای دست دوم و هم در قیمت خودروهای این کلاس تاثیر بسیار گذاشت. هم اکنون برنامه بازاریابی جنرال موتورز برروی معرفی این رده از خودروها به عنوان کم مصرف ترین خودروهای این کلاس متمرکز است.

حضور در مسابقات اتومبیل رانی

جنرال موتورز در زمینه مسابقات اتومبیل رانی سابقه ای دیرینه دارد. تقریبا مدلهای مختلف تمامی برندهای جنرال موتورز در مسابقات شرکت داشته اند که در این میان حضور مدلهای مختلف شورلت چشمگیر تر بوده است. شورلت کورت یکی از محبوبترین و موفقترین خودروها در مسابقات جاده ای بوده است. بعلاوه این شرکت یکی از تامین کنندگان مهم قطعات مسابقات مانند موتور، سیستم انتقال نیرو و سیستم های الکترونیکی است. موتور الدزمبیل اورورا6 یکی از موفقترین موتور ها در مسابقات سبک ایندی در دهه نود بوده است. مدل اصلاح شده این خودرو با موتور V شکل هشت سیلندر توانسته 47 رکورد جهانی را کسب کند. در سالهای اخیر سری V کادیلاک وارد مسابقات شده است. در مسابقات ناسکار نیز جنرال موتورز حضور فعالی دارد. در حال حاضر شورلت مونت کارلو تنها مدل جنرال موتورز در این مسابقات است اما در سالهای گذشته پونتیاک گراند پری، بیوک رگال، الدزمبیل کاتلاس، شورلت لومینا و شورلت مالیبو نیز در این مسابقات حضور داشتند. در رقابت های خوردوهای تورینگ، برند واکسهال جنرال موتورز در اروپا حضور فعالی دارد و چندین مقام قهرمانی در مسابقات قهرمانی خودروهای تورینگ بریتانیا کسب کرده است. اپل نیز یکی از سه شرکت کننده مسابقات دی تی ام در کنار آئودی و مرسدس است و مقام قهرمانی نیز در این مسابقات کسب کرده است. در استرالیا رقابت قهرمانی خودروهای سوپر خورجینی هشت سیلندر برگزار می شود که دو رقیب اصلی این مسابقات هولدن و فورد هستند. تیم فعلی هولدن با مدل کومودور که توان 650 اسب بخار در دور 7500 دارد در این مسابقات شرکت می کند. حداکثر سرعت این خودرو به 300 کیلومتر در ساعت و شتاب صفر تا صد آن به 4 ثانیه می رسد.

فعالیت های محیط زیستی

جنرال موتورز سالهاست Ú©Ù‡ در زمینه سوخت های جایگزین کارمی کند. Ùˆ اخیرا توانست سوختهایی موسوم به فلکس فیول7 Ú©Ù‡ قادرند تا 85 درصد از اتانول در بنزین استفاده کنند را ارائه کند. این شرکت اولین خودروساز است Ú©Ù‡ توربو شارژر را برروی خودروهایش نصب کرد.  جنرال موتورز خودروهایی با توربین گازی Ú©Ù‡ از کروسین (نفت چراغ) استفاده Ù…ÛŒ کردند را در اواخر دهه پنجاه میلادی عرضه کرد. این موتورها با وجود چرخه خوب دما به دلیل مصرف سوخت بالا Ùˆ گشتاور بسیار پایین مقبول واقع نشدند. همچنین فناوری موتورهای ونکل از آن این خودروساز است Ú©Ù‡ به دلیل بحران نفتی سال 1973 تولید آنها متوقف شد. در دهه های هفتاد Ùˆ هشتاد میلادی به دلیل داشتن برخی مضرات Ùˆ به دلیل مشاهده دوام Ú©Ù… خودروهای دیزلی الدزمبیل Ùˆ مشکلاتی در فرمانپذیری خودروهای 4ØŒ6ØŒ8 سیلندر کادیلاک سوخت دیزل را با وجود مزایایی Ú©Ù‡ داشت کنار گذاشت.


خودروهای الکتریکی

جنرال موتورز در زمینه خودروهای دیزلی نیز فعالیتهای بسیاری داشته است. البته بسیاری از  سازمانهای حامی حقوق مشتریان، منتقدان Ùˆ روزنامه نگاران مدعی هستند Ú©Ù‡ جنرال موتورز در عرضه خودروهای غیر آلاینده الکتریکی خود کارشکنی کرده است. عدم بازاریابی مناسب، کار نکردن برروی خودروهای دیزلی، برآورده نکردن نیاز مشتریان Ùˆ فروش خوردو تنها به روش اجاره به شرط تملیک Ú©Ù‡ شرایط پرداخت بسیار سختی داشت از جمله دلایل شکست این خودروساز در این زمینه است. انتقادات بسیاری براین مسئله وارد شد وحتی تعدادی برنامه  مستند در این مورد ساخته شدند Ú©Ù‡ جنرال موتورز را متهم به از بین بردن خودروهای الکتریکی خود کرده اند. اما جنرال موتورز در سال 2006 عدم توانایی خود در تضمین عملکرد ایمن این خودروها در بلند مدت را دلیل کنار گذاشتن این پروژه دانست. جنرال موتورز ادعا کرد Ú©Ù‡ در Ø·ÛŒ چهار سال عرضه این خودرو تنها 800 خودروی الکتریکی Ú©Ù‡ به نام EV1 معروف هستند معرفی شدند. این شرکت بیش از یک میلیارد دلار برروی این پروژه هزینه کرد Ú©Ù‡ قسمت عمده آن برروی بازاریابی Ùˆ برنامه های تشویقی برای جذب مشتریان هزینه شد. از حدود 5000 متقاضی Ú©Ù‡ برای دریافت اجاره ای این خودرو ثبت نام کرده بودند تنها 50 نفر حاضر بودند Ú©Ù‡ شرایط اجاره را بپذیرند. از طرفی تامین کنندگان حاضرنشدند Ú©Ù‡ قطعات را در مقیاس Ú©Ù… تولید کنند Ú©Ù‡ متعاقبا تامین قطعات یدکی Ùˆ خدمات پس از فروش خودرو دچار مشکل شدند. سرانجام پروژه EV1 تنها در حد یک برنامه تحقیق Ùˆ توسعه باقی ماند Ùˆ این خودرو هیچ گاه به تولید انبوه نرسید.


خودروهای هیبریدی

در ماه Ù…ÛŒ سال 2004 جنرال موتورز اولین وانت هیبریدی Ùˆ اولین خودروی سواری هیبریدی  جهان را معرفی کرد. در سال 2005 خودروی مفهومی اپل استرا هیبریدی نیز معرفی شد. ساترن گرین لاین نیز دیگر هیبریدی جنرال موتورز است Ú©Ù‡ در سال 2006 معرفی شد. این شرکت در حال حاضر برروی بهبود تکنولوژی موتورهای هیبریدی است تا بتواند سرعت حرکت آنها را افزایش داده Ùˆ رانندگی در آزاد راهها را با این نوع خودروها لذت بخش تر کند. جنرال موتورز دو نوع سیستم هیبریدی معرفی کرده است؛ نوع اول Ú©Ù‡ به مایلد هایبرید 8  معروف است در مدلهایی مانند شورلت سیلورادو، ساترن ÙˆÛŒ یو ای، ساترن آورا Ùˆ شورلت مالیبو بکار گرفته شده است. نوع دوم این خودروها موسوم به هیبریدهای دو حالته با همکاری شرکتهای دایملر کرایسلر Ùˆ ب ام Ùˆ طراحی شده اند Ùˆ در مدلهایی مانند شورلت تاهو Ùˆ جی ام سی یوکن بکار رفته اند.
 

خودروهای هیدروژنی

جنرال موتورز تحقیقات بسیاری برروی خودروهای هیدروژنی نیز انجام داده است و قصد دارد نمونه اولیه خودروی هیدروژنی خود را در سال 2010 عرضه کند. صرفه اقتصادی تکنولوژی این خودروها و هزینه پایین تولید این سوخت ها بسیاری از خودروسازان دیگر مانند فورد و کرایسلر را نیز به فکر ارائه چنین خودروهایی انداخته است. لری برنز، نائب رئیس واحد تحقیق و توسعه جنرال موتورز در این مورد گفته است که چندان تمایل به تعیین تاریخ دقیق تولید انبوه خودروهای هیدروژنی ندارد اما معتقد است که این خودروها پیش از سال 2020 به تولید انبوه می رسند.